اطفال و نوزادانويژه

راهنمای بالینی درمان سندرم زجر تنفسی نوزاد

 

سندرم زجر تنفسی (RDS) یک حالت عدم کفایت ریوی است علائم کلینیکی معمولا هنگام یا مدتی کوتاه پس از تولد شروع می شود و شدت آن در دو روز اول افزایش پیدا می کند .در صورت عدم درمان مناسب نارسایی تنفس،  مرگ در انتظار نوزاد خواهد بود. در آن هائی که زنده می مانند معمولا بهبودی بین روزهای ۲-۴ شروع می شود.

NICU
NICU

هدف:

  • مداخله مناسب که باعث افزایش تعداد زنده شدگان همراه با کاهش عوارض جانبی گردد.

مراقبتهای قبل از تولد:

  1. توصیه می شود در تمامی مادران با سن بارداری کمتر از ۳۵ هفته آمپول بتامتازون دو دوز هر بار mg12عضلانی به فاصله h 24  قبل از تولد تجویز شود. فعلاً دوزهای تکراری کورتیکوستروئید توصیه نمی شود.
  2. استفاده از توکولیتیک ها برای به تاخیر انداختن زایمان و آنتی بیوتیک (اریترومایسین به میزان ۵۰۰ میلی گرم هر ۶ ساعت) در صورت وجود PROM
  3. ۳.    توصیه می شود بر اساس برنامه سطح بندی خدمان پریناتال مادارن باردار با حاملگی کمتر یا مساوی از ۳۲ هفته به سطح ۳ انتقال (انتقال داخل رحمی) یابند.

 

احیاء و تثبیت نوزاد در اتاق زایمان

  1. احیاء نوزاد طبق راهنمای بالینی احیاء نوزاد نارس.
  2. توصیه می شود به نوزاد نارس در هنگام احیاء حداقل غلظت اکسیژنی که که بتواند  ۱۰۰ <HR  حفظ کند تجویز شود.
  3. توصیه می شود CPAP  با فشارH20  cc5-6 توسط دستگاه احیاء تیپیس (نئوپاف) تجویز شود.
  4. در صورت عدم پاسخ مناسب به CPAP، تهویه با فشار مثبت (توسط نئوپاف) مدنظر قرار گیرد.
  5. لوله گذاری در صورت عدم پاسخ به تهویه با فشار مثبت و یا نیاز به تجویز سورفاکتانت مد نظر قرار گیرد (مراجعه به راهنمای بالینی CPAP و تجویز سورفاکتانت)
  6. توصیه می شود در طی عملیات احیاء برای ارزیابی درصد اشباع اکسیژن شریانی و تعداد صربان قلب از پالس اکسیمتر استفاده شود. (مراجعه به راهنمای اکسیژن درمانی)
  7. جهت جلوگیری از هیپوترمی نوزاد نارس از کیسه پلاستیکی مخصوص از جنس پلی اتیلن و بالشتک گرم کننده قابل حمل استفاده شود.

انتقال نوزاد به بخش مراقبت ویژه نوزادان:

پس از انجام عملیات احیاء، هنگام انتقال نوزاد به بخش مراقبت ویژه  نوزادان،  باید از یک انکوباتور از پیش گرم شده مخصوص انتقال استفاده شود تا در مسیر، دمای مناسب تأمین گردد. در طی انتقال کیسه پلاستیکی از نوزاد جدا نشود. انتقال توسط فرد ماهر صورت گیرد.

مراقبت های عمومی:

  • مونیتورینگ علائم حیاتی نوزاد:
  • کنترل مداوم درصد اشباع اکسیژن شریانی، تنفس و ضربان قلب
  • کنترل درجه حرارت و تنظیم آن در محدوده ۳۶.۱ الی ۳۷ (مراجعه به راهنمای بالینی کنترل دما)
  • کنترل فشار خون بر اساس سن بارداری(میانگین فشار باید از عدد سن حاملگی بیشتر باشد)
  • ارزیابی دیسترس تنفسی توسط نمره زجر تنفسی (جدول شماره ۱):
  • زجر تنفسی خفیف:  نمره کمتر از ۵ که از بدو تولد شروع شده باشد و کمتر از ۴ ساعت طول بکشد.
  • زجر تنفسی متوسط: نمره ۸ – ۵  یا زجر تنفسی خفیفی که بیش از ۴ ساعت طول بکشد.
  • زجر تنفسی شدید: نمره بیش از ۸  یا آپنه شدید یا تنفس منقطع (gasping)

جدول شماره ۱: ارزیابی شدت دیسترس(زجر) تنفسی در نوزادان (Downes Scoring System)

نمره

۰

۱

۲

کسر اکسیژن دمی (FiO۲) مورد نیاز جهت حفظ PaO۲>50

هوای اتاق(۲۱%)

کمتر از ۴۰%

بیش از ۴۰%

رترکسیون

ندارد

کم تا متوسط

شدید

گرانتینگ (ناله)

ندارد

با گوشی شنیده می شود

بدون گوشی شنیده می شود

سمع صدای ورود هوا به ریه

بخوبی شنیده می شود

کاهش یافته

به سختی شنیده می شود

تعداد تنفس (در دقیقه)

کمتر از ۶۰

۸۰-۶۰

بیش از ۸۰

سن حاملگی (هفته)

بیش از ۳۴

۳۴-۳۰

کمتر از ۳۰

  • ·        اقدامات حمایتی:
  • کنترل دمای بدن: نوزاد را طبق راهنمای بالینی کنترل درجه حرارت در محدوده ختثی بر اساس وزن تولد و سن حاملگی نگهدارید:
  • استفاده از کلاه برای تمامی نوزادان
  • پوشش پلاستیکی در ۵ الی ۷ روز نخست حیات در نوزادان با سن حاملگی کمتر از ۲۸ هفته در صورتی که نوزاد بر روی تخت مراقبت باز (وارمر) مراقبت می شود.
  • .استفاده از انکوباتور دوجداره دارای سنسور پوستی خودتنظیم
  • استفاده از اکسیژن گرم و مرطوب
  • کنترل و درمان کاهش فشار خون:
  • فشار خون نوزاد هر ۶ ساعت یک بار و در صورت عدم ثبات وضعیت بالینی به دفعات بیشتر
  • در صورت تشخیص کاهش فشار خون:
  1. در قدم اول از نرمال سالین با دوز ۱۰ ml/kg استفاده شود،
  2. سپس در صورت عدم بهبودی دوپامین با دوز ۵-۲۰μgr/kg/min و
  3. در صورت عدم پاسخ به دوپامین و افزاینده حجم از دوبوتامین با دوز ۵-۱۰μgr/kg/min
  4. در صورت عدم پاسخ از اپینفرین با دوز ۰.۰۱-۱.۰μgr/kg/min به صورت انفوزیون شد.
  • در نوزادان با وزن تولد کمتر از ۱۰۰۰ گرم و سن حاملگی کمتر از ۲۸ هفته تجویز کورتیکواستروئید مد نظر قرار گیرد.
  • تشخیص و درمان زودرس مجرای شریانی باز (مراجعه به راهنمای بالینی مجرای شریانی باز)
  • تجویز آنتی بویتیک آمپی سیلین و جنتامایسین (مراجعه به راهنمای بالینی عفونت نوزادی).
  • مایع درمانی و تغذیه:
  • مایع درمانی بر اساس سن تقویمی، سن بارداری و وزن تولد بر اساس جدول شماره ۲:
  • در نوزادان با وضعیت بالینی پایدار توصیه می شود تغذیه روده ای با حداقل مقدار ممکن (تغذیه تروفیک) در نظر گرفته شود.
  • توصیه می شود آمینواسید ۱-۳ gr/kg از روز اول حیات و اینترالیپید ۰.۵-۱ gr/kg از روز سوم، ریزمغذی ها ۰.۲ ml روزانه در طی روزهای اول و مولتیویتامین تزریقی ۰.۵ ml  از روزهای اول شروع شود.
  • ·       مراقبت های اختصاصی
  • مراقبت تنفسی بر اساس نمره تنفسی، شامل:
  • نوزادان با دیسترس تنفسی خفیف که کمتر از ۴ ساعت طول بکشد نیاز به مراقبت های زیر دارند:

ü  نظارت مسنمر

ü  اکسیژن اضافی برای نگهداری سطح اکسیژن خون در محدوده مطلوب (مثلاً  SpO۲بین ۸۸ تا ۹۵ درصد)

ü  بررسی بیشتر در صورت وجود معیاری برای ورود به سکانس عفونت

  • نوزادان با دیسترس تنفسی متوسط ممکن است به درجاتی از حمایت تنفسی مانند CPAP و یا تهویه مکانیکی برای پیشگیری از تبدیل آن به دیسترس تنفسی شدید و نارسایی تنفسی نیاز داشته باشند.
  • نوزادان با دیسترس تنفسی شدید شامل آپنه شدید و یا تنفس منقطع، نیازمند توجه فوری شامل لوله گذاری و تهویه هستند زیرا این علایم، علایم شوم نارسایی تنفسی است.
  • با هر بار شروع تهویه، لازم است آن را برای نیل به اهداف زیر بهینه سازی کرد:
  • کاهش کار تنفسی
  • نگه داشتن  SpO۲در میزان مطلوب بین ۸۸ تا ۹۵ درصد
  • ایجاد تعادل اسید باز (۴۰/۷-۲۵/۷pH )
  • نگهداری PCO۲ بین mmHg 45 تا ۵۵
  • استفاده از مرطوب کننده در طی اکسیژن درمانی و یا تهویه مکانیکی الزامی است:
  • در NCPAP میزان دما بر روی ۳۳ الی ۳۴ سانتیگراد و میزان رطوبت آن ۵۰ تا ۶۰ درصد تنظیم شود.
  • در تهویه مکانیکی میزان دما بر روی ۳۶ الی ۳۷ سانتیگراد و میزان رطوبت آن ۶۰ تا ۸۰ درصد تنظیم شود.
  • به راهنمای سازنده دستگاه مرطوب کننده مراجعه شود.
  • توصیه می شود الزاماً در طی اکسیژن درمانی یا تهویه مکانیکی از ست یک بار مصرف استفاده شود.
برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن