سعادت عادت است آنرا پرورش دهید.
خوش آمدید - امروز : شنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۶
خانه » پرستاري » پرستاري ويژه » تاثیر موسیقی درمانی در جداسازی بیماران وابسته به ونتیلاتور

اطلاعیه سایت

 پرستار يكي از اعضای كليدی در تیم مراقبت های بهداشتی و درمانی است و نقش ارزنده او در پذيرش، آماده سازی، مراقبت و حمايت جسمی و اجتماعی بیماران و مددجویان مورد اذعان همه بوده  و بر هيچ كس پوشيده نيست. در تقسيم بنديهای آكادميك، امروز ارزش پرستار خوب همطراز يك پزشك خوب قرار مي گيرد. كار يك پزشك خوب موقعي به حد مطلوب مي رسد كه يك پرستار توانمند مسئوليت مراقبت از بيمار را بر عهده داشته باشد
تاثیر موسیقی درمانی در جداسازی بیماران وابسته به ونتیلاتور

تاثیر موسیقی درمانی در جداسازی بیماران وابسته به ونتیلاتور

مقدمه
بر اساس اطلاعات مرکز ملی بیماران بستری یک سوم بزرگسالان نیازمند به تهویه مکانیکی در ایالات متحده برای ۴ روز یا بیشتر یک دوره ای که از حد متوسط تجاوز میکند و تهویه مکانیکی طولانی می شود را تجربه می کنند . در دنیا تعداد کسانی که به تهویه مکانیکی طولانی نیاز دارند در حال افزایش است . مجموع این نتایج از بیماران ، خانواده ها و سیستم های مراقبت بهداشتی یک رابطه ای را نشان می دهد . استراتژی جداسازی و ABCDE ( هوشیاری – تنفس – رفتارهای دلیریوم – تمرینات و تحرک ) مجموعه ای از موفقیت های جداسازی و نتایج بیماران در بخش آی سی یو را نشان می دهد . بطور قابل ملاحظه ای اینها پرستار را به تمرکز روی موارد جسمی برای بهبود آمادگی جداسازی نزدیک می کند . محدودیت هایی در ورود به استراتژی های متمرکز روی فاکتور های جسمی در جداسازی طول کشیده از ونتیلاتور وجود دارد .تهویه مکانیکی طولانی مدت بطور معمول ناشی از ترکیبی از عوامل است شامل یک زمان طول کشیده از بیماری بحرانی و شکست در کوشش های جداسازی . بیمارانی که در جداسازی شکست می خورند رابطه مخصوصی دارند زیرا علی رغم اینکه حمایت های جسمی برای تنفس می تواند باعث عدم وابستگی شان به دستگاه شود ولی آنها نمی توانند به این هدف دست یابند .
Chen و همکاران پیشنهاد کردند آزمایشات جداسازی شکست خورده با ایجاد یک تحریک ( ترس ) وابستگی درمانی را آشکار می کند پاسخ های عینی و ذهنی ( اضطراب – تاکیکاردی – تاکی پنه ) .
مدل جداسازی جسمی روانی بوسیله این تحقیقات توسعه پیدا کرد ترس از جداسازی ونتیلاتور مرحله اضطراب مطرح شد . به نتایج جداسازی نیاز بود . برای انجام مدل چن و همکاران به بیماران نیاز داشتند که در اولین جداسازی شان شکست خورده بودند و اطلاعات را برای اندازه گیری پاسخ ها در طی دنبال کردن آزمایش جمع کردند .
اضطراب و عملکرد تنفسی ( p<0/05 ).
یافته هایی که از این آزمایشات و مطالعات دیگر گزارش می کند یک شیوع بالایی از اضطراب و دیس پنه را در بیمارانی که نیاز به تهویه مکانیکی طولانی دارند نشان می دهد . مطالعاتی که موسیقی به عنوان یک دخالت غیردارویی داشتند به عنوان یک تاثیر مثبت روی پارامترهای جسمی و روحی در بیماران با تهویه مکانیکی بود . موسیقی به عنوان یک عامل حواس پرتی که توجه را کم میکند و روی هیجانات موثر است . موسیقی می تواند احساس راحتی را از طریق مکانیسم های بیولوژیک افزایش دهد که شامل کاهش در کورتیزول خون است . مطالعات قبلی گزارش می کند که دخالت موسیقی می تونه درد و اضطراب را کم کند و افزایش در راحتی بیماران پذیرش شده در آی سی یو شود .

یک مطالعه کوکران مرورری اخیر شامل گوش دادن مستمر به موسیقی که باعث کاهش RR و فشار خون SYS و کاهش اضطراب در بیماران تحت تهویه مکانیکی شده بود. در این مطالعه که شامل ۱۴ کار آزمایی بالینی ( ۸۰۵ بیمار با تهویه مکانیکی ) گوش دادن به موسیقی باعث کاهش اضطراب می شد .
مطالعه مروری نزدیکتر ذکر میکند نیاز به موسیقی را برای کاهش علایم دیسترس طی جداسازی از تهویه مکانیکی ، از این مطالعات مروری تنها یک مطالعه تشخیص داد دخالت موسیقی باعث افزایش جداسازی از ونتیلاتور می شود . بیماران به مدت ۶۰-۴۰ دقیقه طی کارآزمایی بالینی به موسیقی گوش دادند سه تایم یک هفته و یافته ها کاهش معناداری در RR و HR و افزایش رضایت مندی بیماران ( P<0/05 ) اما نمونه ها گذشته نگر بودند بنابراین هدف این مطالعه آشکار کردن تاثیر موسیقی متغیرهای جسمی انتخاب شده ، دیس پنه ، اضطراب طی جداسازی در بیماران در کارآزمایی بالینی جداسازی روزانه در آینده بود . ۲ ) روش کار بیمارانی نیاز به تهویه مکانیکی طولانی مدت نیاز داشتند و معیارهای ورود شامل : ۱٫ سن > 21 سال
۲٫ روی ونتیلاتور با یک تراکئوستومی برای دستیابی راه هوایی
۳٫ کارآزمایی جداسازی روزانه برایش قابل تحمل باشد .
۴٫ شواهدی از دلیریوم نداشته باشد .
۵٫ قادر به شنیدن از طریق هدفون باشد .
تهویه مکانیکی طولانی تشخیص داده شد به عنوان نیاز به تهویه مکانیکی طولانی بیش از ۴ روز ، یک زمانی بطور متوسط در ایالات متحده به عنوان زمان طولانی روی تهویه مکانیکی تعریف شده است ، بوسیله کدهای وابسته به تشخیص ( ۵۴۱ و ۵۴۲ ) و بیمه ها هم به عنوان زمان طولانی تهویه مکانیکی و تراکئوستومی این زمان را قبول دارند . از معیار ریچموند برای بررسی و تشخیص دلیریم و کانفیوژن استفاده شد . مطالعه مجوز گرفت و برای همه بیماران فرم رضایت نامه تهیه شد . استفاده از یک ابزار اندازه گیری crossover طراحی شد ، بیماران بطور راندوم برای موسیقی یا بدون آن برای اولین روز مداخله انتخاب شدند ، تدارک موسیقی بطور متناوب برای ۶ روز بود ، نتیجه در سه روز با موسیقی و سه روز بدون موسیقی . اطلاعات دموگرافی و پزشکی مجموعه ای بود از سن ، نژاد ، جنس ، تشخیص اولیه ، مدت درازای ماندندر مطالعه ، ارزیابی سلامتی جسمی ( حاد و مزمن ) بر اساس معیار آپاچی ۳ .
پارامترهای جسمی از زمان بستری با مانیتور به مدت ۹۰ دقیقه / ۳۰ دقیقه قبل از مداخله ، ۶۰ دقیقه بعد از مداخله طی جداسازی با روزهای موسیقی و فاصله ۹۰ دقیقه ای در روزهای بدون موسیقی . HRو RR و o2sat طی ۱۰ دقیقه مداخله اطالاعاتش جمع شد .BP طی ۳۰ دقیقه ثبت شد . فشار متوسط شریانی از سیستول و دیاستول و استفاده از فرمول محاسبه شد . دیس پنه و اضطراب با استفاده از یک آیتم و scal VAS و یک ستون ۰ تا ۱۰۰ . پایین ستون عدد صفر به معنای فقدان اضطراب . از بیماران خواسته شد که روی خط عمودی نقطه بگذارند VAS D ( دیس پنه ) و VAS A ( اضطراب ) طی ۳۰ دقیقه مداخله .
در بیماران با تهویه مکانیکی ، میزان VAS A معنی دار شد با معیار اضطراب اسپیلبرگ اطلاعات جسمی و ارزیابی اضطراب و دیس پنه طی مداخله جداسازی روزانه طی ۶ روز ثبت شد . تصمیم به پایان جداسازی بر اساس نظر متخصص ریه بود .
ابزار بررسی موسیقی
انجام موسیقی با استفاده از ۱۳ سوال با پاسخ بله و خیر ، چک لیست ، سوالات با پایان باز برای استفاده در بیماران با تهویه مکانیکی بررسی شد . بیماران بطور اختصاصی به علاقه شان به نوع موسیقی پاسخ دادند ( کلاسیک ، جاز …. ) آلت موسیقی ( گیتار ، پیانو … ) .
جمع آوری اطلاعات
بیماران واجد شرایط بوسیله Staff بخش شناسایی شدند . یک تعداد از اعضای تیم تحقیق خطرات و مزیت های مطالعه را به بیماران توضیح دادند و آنها را آگاه کردند و رضایت گرفتند . بیمارانی که انتخاب شدند ازشان خواسته شد کارتی را انتخاب کنند که دستوری داخلش نوشته بود و دورش پوشیده شده بود . اگر بیماران نمی توانستند آنرا انجام دهند کارت دیگری جایگزین می شد . بعد از تصادفی سازی اعضای تیم تحقیق بیماران را برای ابزار موسیقی انتخاب کردند . همه بیماران می توانستند ارتباط برقرار کنند برای تعیین نوع موسیقی مورد علاقه شان و بنویسند یا بگویند . اگر جزئیات کافی نبود یک جایگزین برای اینکه اطلاعات بیشتری بدست بیاید توصیه می شد .یک تعداد از اعضای تیم تحقیق آوازی را انتخاب می کردند که بیشتر با بیمار هماهنگ بود و در نهایت بیماران تاییدش می کردند بعد از اینکه انتخاب کامل می شد ، از بیماران خواسته می شد به آواز انتخاب شده گوش کنند و در MP3 پلیر ضبط می شد و انتخابشان تایید می شد .طی کارآزمایی و گوش دادن روزانه به موسیقی اطلاعات جمع شد ( HR-RR-SPO2- BP-VAS A-VAS D ) برای ۳۰ دقیقه و هدفونها گذاشته شد سپس از بیماران خواسته شد گوش کردن به موسیقی به مدت ۶۰ دقیقه و جمع آوری اطلاعات برای ۹۰ دقیقه. در روز دوم محیط بوسیله تاریکی کنترل شد و این یادداشت که لطفا محیط را بهم نریزید نصب شد . پرستاران و پزشکان را راهنمایی برای محدود کردن مراقبت های درمانی طی دوره مداخله . بیماران آموزش داده شده بودند که کاملا دراز بکشند با چشمان بسته و استراحت کنند و به چیزهای خوشایند فکر کنند . اگر یک تغییری در شرایط لازم بود که جداسازی برای یک یا چند روز به تعویق می افتاد ، بیماران در مداخله نگه داشته می شدند و مداخله ادامه پیدا می کرد و از سر گرفته می شد . معیار خاتمه مداخله شامل :
HR>140 – RR>35 – sys BP>180 یا ۹۰> یا دیسترس تنفسی با آژیتاسیون .
هیچ بیماری این تغییرات را تجربه نکرد . در پایان ۹۰ دقیقه جداسازی بدون مداخله ادامه پیدا می کرد . طول کارآزمایی بوسیله متخصص ریه تخمین زده می شد .
آنالیز اطلاعات
تجزیه و تحلیل اطلاعات با نرم افزار SAS و نسخه ۹٫۴ انجام شد . برای آمار توصیفی از خلاصه اطلاعات دموگرافی و شرایط پزشکی استفاده شد . میانگین برای ۳۰ دقیقه اول محاسبه شد و بدنبال آن برای ۶۰ دقیقه برای نتیجه هر متغیر ( ضربان قلب – تعداد تنفس و … ) .
T زوجی و t student برای مقایسه میانگین قبل و بعد و تفاوتهای متغیرهای جسمی استفاده شد در روزهای با موسیقی و بدون موسیقی .
همچنین از روش multivariate mixed- effect model استفاده شد .

نتایج
اطلاعات دموگرافیک و پزشکی
از ۴۱ بیمار بررسی شده ، ۱۰ تا رد شدند و ۳۱ نفر برای تصادفی سازی بین دو گروه باقی ماندند . ۳ تا کنار گذاشته شدند بنا به درخواست بیمار یا بدتر شدن شرایط شان ، ۵ تا هم بعد از ۵-۲ روز بنا به دلایلی کنار گذاشته شدند . ۲۳ تا ماندند که مداخله درشان کامل بود و ۶ روز ماندند تا آنالیز اطلاعات ( داده ها ) . سن بیماران ۶۱٫۶ ساله بودند ، ۷۴% مرد ، ۹۶% سفیدپوست بودند . شیوع بیشتر تشخیص هایشان علل ریوی بود بدنبال مشکلات نورولوژیک و تفاوت مهمی بین دو گروه بیماران وجود نداشت .
مقایسه قبل وبعد با روزهای موسیقی و بدون موسیقی
هنگامی که مقایسه قبل و بعد از مداخله با روزهای موسیقی برای بیمارانی که ۶ روز مداخله شان کامل شد ( تعداد ۲۳ نفر ) کاهش معناداری در ضربان قلب و تعداد تنفس و VAS D و VAS A وجود داشت و تفاوت معناداری برای این متغیرها در روزهای بدون موسیقی وجود نداشت .
مقایسه بین روزهای موسیقی و روزهای بدون موسیقی
هنگامی که مقایسه شد بین ۳ روز با موسیقی با ۳ روز بدون موسیقی برای بیماران که ۶ روز مداخله را کامل کردند ( تعداد ۲۳ نفر ) کاهش معناداری در تعداد تنفس و VAS D و کاهش معناداری در دوره روزهای جداسازی وجود داشت . P مدل چند متغیر برای همه نتایج
برای ۲۳ بیمار این مدل چند متغیره یک کاهش معناداری در HR-RR-VAS A-VAS D در روزهای جداسازی را نشان داد. تغییرات مهمی در SPO2 یا MAP اتفاق نیفتاد. شکل ۲ تعادل تغییرات میانگین بین روزهای موسیقی و بدون موسیقی را نشان می دهد . هنگامی که این مدل برای نمونه ۲۸ تایی گزارش شد ( شامل آنهایی که برای بیشتر از ۲ روز شرکت کردند در مداخله ) نتایج همچنان با ۲۳ موضوعی که با مداخله ۶ روزه کامل می شد ادامه یافت .
بحث
یافته مهم مطالعه ما این بود که بیمارانی که مداخله موسیقی را انتخاب می کنند دیس پنه و اضطرابشان کاهش پیدا می کند و باعث جداسازی بیشتر می شود .
نقطه قوت مطالعه ما شامل استفاده از طرح تصادفی سازی crossover آینده نگر ، نمایش کافی آماری قوی و توانایی نشان دادن مزایا در جداسازی های مشکل از ونتیلاتور است . با اطلاعات ما این اولین کارآزمایی بالینی تصادفی سازی در تاثیر مداخله موسیقی در جداسازی بیماران از ونتیلاتور به مدت طولانی است . مطالعات قبلی شیوع زیادی از دیس پنه و اضطراب را در بیماران نیازمند به تهویه مکانیکی حمایت می کردند . در یک مطالعه ۵۰ بیمار برای جداسازی به بخش برگشتند .
نلسون و همکارش فهمیدند که ۶۰% علایم روانی گزارش شده تکرار می شود یا می مانند .
اسمیت و همکاران از یک مطالعه ای که از VAS استفاده می کرد برای استنباط وجود دیس پنه و اضطراب گزارش کردند که دیس پنه تکرار می شود و می ماند قویا با اضطراب در تهویه مکانیکی بیماران ارتباط دارد . اضطراب می تونه روی شکست جداسازی تاثیر بگذارد بوسیله تغییرات تنفس با تحت فشار قرار دادن عملکرد تنفسی ، به همین دلایل بود که مداخله موسیقی یک استراتژی ایده آل برای این جمعیت مورد مطالعه ما بود . با توجه به پتانسیل این مداخله به منظور توضیحات اضافی زیادی برای اثرات مفید موسیقی وجود دارد . هدف نتایج مهمی از آن بود که روی عمل سیستم عصبی تاثیر می گذارد و فعالیت آدرنرژیک را کم می کند . قویا موسیقی می تواند بوسیله سیتم لیمبیک در مغز حس بشود برای خروج اندورفین ها و واسطه های شیمیایی که نقش مهمی در افزایش حس خوب بودن ایفا می کنند .
Beaulieu-Boire و همکاران گزاش کردند که کاهش معناداری در کورتیزول و پرولاکتین خون و افزایش معناداری در آدرنوکورتیکوتروفیک هورمون طی گوش دادن به موسیقی رخ می دهد . این یافته ها بطور عقلانی پیشنهاد می کند تاثیرات مفید موسیقی درمانی و اینکه در مطالعات بعدی باید روشن شود .
مطالعه ما نشان داد کاهش معناداری در ضربان قلب و تعداد تنفس – اضطراب و دیس پنه بطور راسخ و پابرجا به مطالعات قبلی که مزایای موسیقی را در بیماران بدحال نشان می داد .
در یک کارآزمایی بالینی تصادفی سازی که ۳۷۷ بیمار تحت تهویه مکانیکی از ۱۲ بخش آی سی یو نقش داشتند . بیمارانی که موسیقی درمانی شدند نتیجه کاهش بیشتر اضطراب ، آرام سازی و ماندن اثر بیشتر آن در مقایسه با گروه کنترل که Noise گوش دادند و گروهی که مراقبت عادی صورت می گرفت .
در دومین کارآزمایی بالینی محققان یک کاهش معناداری در ضربان قلب – تعداد تنفس و سیتول و دیاستول فشارخون را گزارش کردند هنگامی که موسیقی برای بخشی از فاصله در مقایسه با گروه بدون موسیقی در ۶۴ بیمار تحت تهویه مکانیکی .
ما توانستیم تنها یک مطالعه را پیدا کنیم که مزایای موسیقی درمانی را در افزایش جداسازی از ونتیلاتور آزمایش کرده بود . در آن مطالعه موسیقی در روزهای پشت سرهم اجرا نشد و مقایسه با نمونه گذشته نگر اجرا نشد . مطالعه ما جمع کرد مقالاتی را که آزمایشات آینده نگر تاثیرات موسیقی در بیمارانی که تجربه بیماری طولانی و شکست در جداسازی داشتند را و آنها را بررسی کرد .
مطالعات قبلی از زمان های متفاوت مداخله استفاده می کردند و در بیشتر موارد محدودیت هایی برای انتخاب موسیقی داشتند . از ۱۴ مطالعه در این مروری تنها یکی از بررسی جزیی و انتخاب موسیقی و یک لیست شخصی استفاده کرده بود . ما از یک ابزار پیشرفته راهنمای موسیقی استفاده کردیم و تلاش کردیم از یک روش متفاوت برای انتخاب موسیقی بیماران استفاده کنیم .
علی رغم همه این ملاحظات ۲۵% بیماران شرکت در این مداخله را قبول نکردندو واکنش مثبتی به این مداخله نداشتند . در شرکت کنندگان ما بیشترین بهبودی شان در دومین روز موسیقی درمانی بود ، تغییرات مثبت ادامه پیدا در سومین روز برای تعدادی از متغیرها ( مثل تعداد تنفس – اضطراب – دیس پنه ) . از آنجا که بیشتر مطالعات قبل موسیقی درمانی را برای یک یا دو روز انجام می دادند یک کارآزمایی بالینی بوسیله Chlan و همکاران انجام موسیقی درمانی ۲ بار در روز تا ۳۰ روز که نتیجه نشان داد بیمارانی که موسیقی درمانی داشتند سطح اضطرابشان کم شد .
مطالعات بعدی بایستی روی مزایای طولانی مداخله آزمایش شود برای تایید دوام تاثیر و توانایی موفقیت های جداسازی به بیمارانی که در مداخله نقش ایفا می کنند و مهم است که این آزمایش و تاثیر موسیقی در اولین زمان جداسازی انجام شود .
محدودیت ها
مطالعه ما فقط در یک بخش انجام شد . همچنین فاکتورهایی مثل افسردگی و داروهای آرام بخش که ممکنه در نتایج مطالعه تاثیر بگذاره بررسی نشد و نیز مطالعه ما یک راهنما و کارشناس موسیقی نداشت که ممکن بود منافعش بیشتر شود .
نتیجه گیری
بیمارانی که به تهویه مکانیکی طولانی نیاز دارند مرگ و میرشان بالاست ، مطالعه ما نشان داد استفاده از موسیقی درمانی برای بیماران تهویه مکانیکی طول کشیده باعث کاهش معناداری در دیس پنه و اضطراب و افزایش سریع جداسازی می شود . گوش دادن بیماران به موسیقی انتخابی شان طی روزهای جداسازی می تواند مفید باشد و باعث رهایی سریع ترشان شود .
حمایت ها
حمایت مالی بوسیله دانشگاه پیتس بورگ ، مدرسه پرستاری و … انجام شد .

چکیده مقاله
آزمایش تاثیر موسیقی درمانی روی بیماران منتخب طی روز در جداسازی از ونتیلاتور برای بیماران وابسته به تهویه مکانیکی .
مقدمه : استفاده از یک طرح اندازه گیری cross over . بیماران به طور تصادفی به ۲ گروه با موسیقی در مقابل بدون آن در اولین روز دخالت تقسیم شدند . تدارک موسیقی برای ۶ روز بود . نتایج در سه روز با موسیقی و سه روز بدون آن بود . طی کارآزمایی جداسازی با موسیقی اطلاعات ۳۰ دقیقه قبل از گوش دادن به موسیقی جمع آوری شد سپس ۶۰ دقیقه بیماران به موسیقی انتخابی گوش دادند . نتایج اندازه ها روی HR-RR-O2SAT-BP – دیس پنه و اضطراب با scale VAS-A وscale VAS-D بررسی شد .
نتایج : از ۳۱ بیمار انتخاب شده ، ۲۳ تا مداخله ۶ روزه را کامل کردند . وقتی که سه روز با موسیقی و سه روز بدون موسیقی مقایسه شد یک کاهش معناداری در RR-VAS D و افزایش معناداری در جداسازی با موسیقی وجود داشت ( P<0/05 ).
نتیجه گیری : تدارک دیدن موسیقی برای بیماران طی پروسه جداسازی ساده ، کم هزینه و بسیار سودمند هست برای بیمارانی که وابسته به ونتیلاتور هستند . مطالعات بعدی شامل آزمایش توانایی این مداخلات جهت پیشرفت موفقیت جداسازی و مزایای آسانتر طی پروسه جداسازی است .

ترجمه مقاله: الهام زمانی پور – کارشناس پرستاری دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری- بخش ICU بیمارستان کوثر سمنان- زمستان ۱۳۹۵

عنوان کامل مقاله:

Music intervention during daily weaning trials—A 6 day
prospectiverandomized crossover trial

در صورت نیاز به دریافت فایل این مطلب و اصل مقاله با ما تماس بگیرید.

اشتراک گذاری مطلب

راهنما

در این سایت شما به اطلاعات متنوعی در رابطه با پرستاری، مهارتها و علوم مرتبط با آن و نیز مطالب مرتبط با ارتقاء سلامت و بهداشت دست خواهید یافت. سوالات و نیازهای پرستاری خود را با ما درمیان بگذارید.

درباره irannurse.ir admin :

ده + هجده =

معادله امنیتی را وارد کنید: * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است - طراحی شده توسط پارس تمز

با خرید از فروشگاه سایت ضمن دریافت فایل های متنوع آموزشی به جمع هزاران حامی سایت پرستاران توانمند ایران بپیوندید رد کردن