آگاه باشيد، تنها با ياد خدا دلها آرامش می ‏يابد! (قران کریم)
خوش آمدید - امروز : یکشنبه ۱ مرداد ۱۳۹۶
خانه » پرستاري » پرستاري زنان و زايمان » بند ناف و مراقبتهای آن

اطلاعیه سایت

 پرستار يكي از اعضای كليدی در تیم مراقبت های بهداشتی و درمانی است و نقش ارزنده او در پذيرش، آماده سازی، مراقبت و حمايت جسمی و اجتماعی بیماران و مددجویان مورد اذعان همه بوده  و بر هيچ كس پوشيده نيست. در تقسيم بنديهای آكادميك، امروز ارزش پرستار خوب همطراز يك پزشك خوب قرار مي گيرد. كار يك پزشك خوب موقعي به حد مطلوب مي رسد كه يك پرستار توانمند مسئوليت مراقبت از بيمار را بر عهده داشته باشد
بند ناف و مراقبتهای آن

بند ناف و مراقبتهای آن

ساختمان بند ناف

بند ناف حاوی دو شریان نافی، ورید، آلانتویس ابتدایی، بقایای مجرای امفالومزانتریک و ماده ژلاتینی به اسم ژله وارتون می باشد. غشاء بند ناف از آمنیون مشتق می شود. شرائین عضلانی نافی بلافاصله منقبض شده ولی ورید، این گونه نیست. بعد از تولد ورید دارای مجرای نسبتاً بزرگی است. بند ناف طبیعی در زمان ترم cm55 طول دارد. بند ناف هایی که به طور غیر طبیعی کوتاه باشند، با ناهنجارهای پیش از زایمان شامل هیپوتونی جنین، الیگوهیدرآمنیوس، فشار رحمی و افزایش خطر عوارض زایمانی و تولد در مورد مادر و نوزاد همراهی دارند. بند ناف طولانی در معرض خطر گره های حقیقی یا پیچ خوردگی دور اعضاء جنینی و پرولاپس بوده و بندهای صاف بدون هیچ همراه با زجر جنینی، آنومالی و مرگ داخل رحمی جنین می باشد.

وقتی بعد از تولد بند ناف می افتد، قسمت هایی از آن در انتهاء باقی می مانند. عروق خونی از نظر عملکردی بسته و از نظر اتوماتیک به مدت 20-10 روز باقی می مانند. شرائین تبدیل به لیگامان جانبی شده، ورید تبدیل به لیگامان ترس گشته و داکتوس و نوزوس تبدیل به لیگامان وریدی می شود. در طی این مرحله عروق وریدی راه های ورود بالقوه عفونت هستند بند ناف به طور معمول در عرض دو هفته می افتد. تاخیر در افتادن بند ناف، بعد از یک ماه همراه با نقص کموتاکسی نوتروفیلی و عفونت شدید باکتریال می باشد.

th

خونریزی بند ناف:

خونریزی از بند ناف در اثر تروما، بستن نادرست بند ناف و یا عدم تشکیل ترمبوس طبیعی ایجاد می شود. این عارضه می تواند در اثر بیماری هموراژیک نوزاد یا سایر اختلالات انعقادی سپتی سمی و عفونت های موضعی دیده شود. نوزادان را باید مكرر در عرض چند روز اول تولد تحت نظر داشت تا در صورت بروز خونریزی سریعاً مشخص گردد.

گرانولوم بند ناف:

بند ناف معمولاً 8-6 روز پس از تولد خشک شده، جدا می شود. سطح آشکار آن با لایه ای نازک از پوست پوشیده می شود و بافت اسکار تشکیل شده و در عرض 15-12 روز زخم بهبود می یابد. وجود ارگانیسم های ساپروفیتیک در جدا شدن بند ناف، تاخیر ایجاد کرده و احتمال تهاجم ارگانیسم های پاتوژن را افزایش می دهد. عفونت های خفیف یا اپی تلیالیزه شدن ناکامل منجر به ناحیه گرانولاسیون مرطوبی در پایه بند ناف گشته که ترشح کم مخاطی یا مخاطی چرکی دارد. در صورت شستشوی با الکل چندین بار در روز معمولاً نتایج خوبی حاصل می شود.

باقی ماندن بافت گراننولاسیون در پایه بند ناف شایع است. این بافت، نرم، mm 10-3 از نظر اندازه، عروقی و گرانولار، به رنگ صورتی یا قرمز تیره بوده و ممکن است ترشح سروپورولان داشته باشد. درمان، کوتر با نیترات نقره است که اینکار با فواصل چند روز، تکرار می گردد تا پایه خشک شود.

گرانولوم نافی را باید از پولیپ نافی افتراق داد که یک آنومالی ناشی از باقی ماندن تمام یا قسمتی از مجرای امفالومزانتریک یا اوراکوس می باشد. بافت پولیپ سخت و مقاوم است، رنگ قرمز روشن داشته و ترشح مخاطی دارد. در صورتی که پولیپ مرتبط با ایلیوم یا مثانه باشد مقادیر کم مدفوع یا ادرار به صورت متتناوب دفع می شوند. از نظر بافتی پولیپ از مخاط روده یا مثانه درست شده است. درمان جراحی کامل بقایای امفالومزانتریک یا اوراکال می باشد.

عفونت بند ناف:

اگر چه زایمان آسپتیک و مراقبت روتین بند ناف سبب کاهش ریسک عفونت نافی می شود اما بافت نکروتیک بند ناف محیط عالی جهت رشد باکتری ها است.

تظاهرات عمومی ممکن است حتی در صورت ایجاد سپتی سمی یا هپاتیت مختصر باشد. درمان شامل مصرف صحیح آنتی بیوتیک و در صورت بروز آبسه، تخلیه و درناژ جراحی می باشد.

تغییر در روش های حمام کردن نوزاد و جایگزین کردن صابون های با ph متعادل و غیر آنتی سپتیک به جای آنتی سپتیک ها ممکن است با افزایش خطر امفالیت همراه باشد.

پیشگیری از عفونت بند ناف:

یکی از مهمترین اقدامات برای پیشگیری از عفونت شستن دست ها پیش از کار با نوزاد می باشد. شستن دست ها باید به مدت 2 دقیقه با بتادین انجام شود و هر بار قبل و بعد از دست زدن به نوزاد ، دستها 15 ثانیه با صابون شسته شوند.

مورد بعدی پوشیدن گان می باشد ، هر چند شواهدی در دست نیست که تا چه میزان از عفونت پیشگیری می کند.

مراقبت از بند ناف:

1-به منظور خشک نگه داشتن بند ناف ، نوزاد با اسفنج حمام شود نه در وان پر از آب. اگر بندناف مرطوب یا خیس شد ، می توان آن را به آرامی با یک حوله نرم خشک کرد . هر بار که پوشک نوزاد عوض می شود ، باید بند ناف با پنبه الکل ضد عفونی گردد به این صورت که انتهای باقیمانده بند ناف را آرامی با دست گرفته و سپس اندکی ان را بالا کشیده تا پنبه الکل به قسمت قاعده بندناف مالیده شود.

مهم است که با پنبه الکل ، اطراف باقیمانده بندناف را از هر ترشحی پاک نمایید. الکل به سادگی از طریق پوست نوزاد جذب می گردد ، لذا زیاد از الکل استفاده نشود. همچنین بهتر است پوشک نوزاد را زیر ناف ببندید و ناحیه را خیس از الکل باقی نگذارید زیرا الکل باعث تحریک ناحیه می شود.

پس از الکلی نمودن قاعده بند ناف (بدون استفاده از بتادین و روغنهای کودک بر روی بندناف) ابتدا با یک پد یا گاز تمیز الکل را پاک نموده آنگاه ناحیه را به آرامی با دست بادزده و کاملا خشک کنید. تا چند روز بعد از آن ، ضدعفونی با الکل ادامه یابد تا از التیام کامل ناحیه اطمینان حاصل شود . به ویژه اگر بند ناف به داخل فرو رفته است ، ضدعفونی با الکل اهمیت بیشتری پیدا می کند چرا که باقیمانده بند ناف دیده نمی شود و هوا نمی تواند اطراف آن جریان یابد. پس از افتادن انتهای باقیمانده بندناف ، نوزاد باید حمام شود.

معاینه بند ناف از نظر عفونت:

عفونت بند ناف (امفالیت) شایع نیست ولی در صورت بروز می تواند سریعا گسترش یابد.

نشانه های عفونت :

1-ترشح بدبو و زرد رنگ از بندناف

2-قرمزی و تورم پوست اطراف بندناف

از مشکلات نادر دیگر ، خونریزی فعال است و معمولا زمانی بروز می کند که بندناف پیش از موقع کنده شود بنابراین اجازه دهید بندناف به طور طبیعی بیفتد حتی اگر فقط به نسخی به باریکی نخ متصل باشد. زمانی خونریزی فعال گفته می شود که هر بار با پاک کردن یک قطره خون ، مجددا قطره دیگری ظاهر گردد که در این صورت باید فورا به پزشک اطلاع داده شود.

گاهي به جای خشک شدن بندناف ، گرانولوم تشکیل می شود که بافت اسکار صورتی رنگ است و مایعی مایل به زرد روشن ترشح می کند. این وضعیت معمولا در عرض یک هفته با استفاده مکرر پنبه الکل از بین می رود . در غیر این صورت ، پزشک اطفال ممکن است ناگزیر از سوزاندن بافت گرانولوزه با کوتر باشد.

فتق نافی :

اغلب همراه با دیاستاز عضلات رکتوس بود، ناشی از بسته شدن ناکامل یا ضعف حلقه نافی است. فاکتورهای مساعد کننده، وزن کم موقع تولد و نژاد سیاه می باشد. فتق به صورت برجستگی نرمی است که با پوست پوشیده شده ااست و در طی گریه، سرفه یا زدودن برجسته می شود و به سهولت از طریق حلقه فیبروزه ناف قابل جا انداختن است. فتق از امنتوم یا قسمت هایی از روده باریک درست شده است. سایز این نقص از کمتر از cm1 تا قطر cm 5 متغیر است، اما انواع بزرگ نادر هستند.

درمان فتق نافی :

اغلب فتق های نافی که قبل از 6 ماهگی ظاهر می شوند تا سن 1 سالگی هم صورت خود به خود برطرف می شوند. حتی فتق های بزرگی نیر شناخته شده اند که به صورت خودبه خود تا سن 6-5 سالگی برطرف شده اند. گیر افتادن فتق بسیار نادر است. اغلب عقیده دارند که بستن آن موثر نیست. جراحی توصیه نمی شود مگر این که فتق تا 5-4 سالگی باقی مانده، سبب ایجاد علایم شده، دچار استرانگولاسیون گشته، یا بعد از 2-1 سالگی بزرگتر شود. نقایص بزرگتر از cm2 احتمال کمتری جهت بسته شدن دارند.

اشتراک گذاری مطلب

راهنما

در این سایت شما به اطلاعات متنوعی در رابطه با پرستاری، مهارتها و علوم مرتبط با آن و نیز مطالب مرتبط با ارتقاء سلامت و بهداشت دست خواهید یافت. سوالات و نیازهای پرستاری خود را با ما درمیان بگذارید.

درباره irannurse.ir admin :

هفده − شانزده =

معادله امنیتی را وارد کنید: * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است - طراحی شده توسط پارس تمز

با خرید از فروشگاه سایت ضمن دریافت فایل های متنوع آموزشی به جمع هزاران حامی سایت پرستاران توانمند ایران بپیوندید رد کردن