به زبانت اجازه نده که قبل از اندیشه ات به کار افتد.
خوش آمدید - امروز : شنبه ۵ فروردین ۱۳۹۶
خانه » پرستاري » پرستاري ويژه » مقاله مقایسه اثر مد ASV و SIMV ونتیلاتور بر مدت اینتوباسیون و بستری بیماران CABG

اطلاعیه سایت

Nursing is the protection, promotion, and optimization of health and abilities, prevention of illness and injury, facilitation of healing, alleviation of suffering through the diagnosis and treatment of human response, and advocacy in the care of individuals, families, groups, communities, and populations.

مقاله مقایسه اثر مد ASV و SIMV ونتیلاتور بر مدت اینتوباسیون و بستری بیماران CABG

مقاله مقایسه اثر مد ASV و SIMV ونتیلاتور بر مدت اینتوباسیون و بستری بیماران CABG

عنوان مقاله:

مقایسه اثر مد ASV و SIMV ونتیلاتور بر روی مدت زمان اینتوباسیون و مدت زمان بستری در بیمارستان در بیماران تحت عمل جراحی بای پس عروق کرونر

مقدمه:

بیمارانی که به بخش ICU_OH بعد از جراحی بای پس عروق کرونر منتقل می شوند برای مدت زمانی تحت تهویه مکانیکی قرار می گیرند. بیشترین مشکل همراه بدنبال جراحی قلب باز در ارتباط با تهویه مکانیکی و حضور لوله تراشه می باشد که شامل: پنومونی ناشی از ونتیلاتور، باروتروما، اختلالات قلبی عروقی، آسیب تراشه، عدم توانایی در برقراری ارتباط و اضطراب می باشد.

بررسی متون:

نتایج مطالعات قبلی نشان داد که هر چه میزان استفاده از  تهویه مکانیکی طولانی تر شود عوارض جانبی آن بیشتر خواهد شد. بسیاری از مطالعات نشان داده اند که لوله تراشه بیماران بعد از عمل جراحی قلب را هر چه سریعتر باید خارج نمود. این مطالعات نشان داده اند خارج کردن سریع لوله تراشه مدت زمان اقامت در بخش مراقبت های ویژه و بیمارستان را کاهش خواهد داد و در نتیجه هزینه های درمانی این بیماران را کاهش خواهد داد.

یکی از شایعترین مدهای تنفسی برای بیماران بعد از [۱]CABG مد SIMV[2] می باشد. علی رغم وجود مزایا برای این مد نقایصی نیز شناسایی گردیده است. در مواردی که تعداد تنفس ونتیلاتور در حین جدا کردن بیمار از دستگاه ونتیلاتور کاهش می یابد، ممکن است تهویه بیمار کاهش یابد که این امر باعث احتباس دی اکسید کربن و در نتیجه اسیدوز تنفسی ایجاد می گردد. بنابراین پرستار باید بصورت مداوم و دقیق مراقبت بیماران در حین ونتیلاسیون را انجام دهد. یکی از مشکلات دیگری که در مد SIMV وجود دارد احتیاج به گرفتن نمونه ABG بعد از هرگونه کاهش در تعداد تهویه بیمار جهت ارزیابی وضعیت تنفسی وی می باشد. کم کردن تدریجی و طولانی مدت تهویه تنفسی منجر به طولانی شدن زمان جداسازی بیمار از دستگاه ونتیلاتور می باشد. بنابراین وجود مد تنفسی ای که بتواند نیاز تهویه بیمار را با توجه به کمترین میزان نیاز به پرستار و جداسازی سریعتر از دستگاه ونتیلاتور تامین نماید، مورد نیاز می باشد.

یکی از مدهایی که در ونتیلاتور های جدید مورد توجه قرار گرفته است مد [۳]ASV می باشد. این مد بصورت دقیق بیمار را در هر سیکل تنفسی مانیتور می کند. در مواردی که بیمار تنفس خودبخودی ندارد دستگاه به بیمار تنفس اجباری ارائه می کند و در مواقعی که خود بیمار تنفس خودبخودی دارد دستگاه به عنوان مد PS[4]، فقط برای هر تنفس بیمار عمل حمایتی را خواهد داشت. در این مد هیچگونه تداخلی بین بیمار و دستگاه ونتیلاتور ایجاد نخواهد شد.

در کشور ایران تاکنون مطالعه ای به منظور مقایسه مد SIMV و ASV به منطور بررسی مدت زمان بستری در ICU و بیمارستان انجام نشده است و در این مطالعه سعی در بررسی این موضوع خواهیم داشت.

روش انجام کار:

 این مطالعه کارآزمایی بالینی بر روی ۶۴ بیمار تحت عمل CABG در بیمارستان شهید چمران اصفهان در سال ۱۳۹۳ انجام گرفت. سن بیماران بین ۲۵ تا ۶۵ سال، کسر تخلیه بطن چپ بالاتر از ۳۰%، و هیچگونه سابقه ای از بیماری تنفسی مانند آسم، COPD نداشته اند و در گذشته تحت عمل جراحی قلبی قرار نگرفته بودند، سابقه تشنج یا سکته مغزی نداشته اند و همچنین سابقه بیماری کبدی یا بیماری های در ارتباط با کبد نداشته اند. این بیماران در زمان ورود به بخش ICU از شرایط همودینامیک پایدار برخوردار بوده اند( MAP>70mmgh، HR<150، RR<40) و در انها از بالن داخل آئورتی استفاده نمی گردید.

بیمارانی که در این مطالعه همودینامیک آنها ناپایدار می شد و نیازمند دریافت داروهای اینوتروپ با دوز بالاتر از حد معمول بودند ( دوپامین بیشتر از ۲۰ میلی گرم در ساعت، نور اپی نفرین بیشتر از ۵/۰ میلی گرم در ساعت ، دوبوتامین بیشتر از ۲۵ میلی گرم در ساعت و اپی نفرین با هر دوزی یا نیازمند استفاده از بالن داخل آئورتی) از مطالعه خارج می گردیدند. همچنین خونریزی بیش از حد از چست تیوب (خونریزی بیش از ۵۰۰ سی سی در یک ساعت و یا بیش از ۳۵۰ سی سی در ساعت طی دو ساعت متوالی، بیش از ۱۰۰۰ سی سی در کل) و نیازمند جراحی مجدد و دریافت داروهای بیهوشی مجدد نیز از مطالعه خارج می گردیدند.

بیماران به دو گروه ۳۲ نفره تقسیم شدند. در یک گروه بیماران با مد SIMV ونتیله می شدند و در گروه دوم بیماران با مد ASV ونتیله می شدند. همه بیماران با ونتیلاتور رافائل تحت تهویه قرار می گرفتند. همه بیماران در حین مطالعه از نظر قلبی مانیتور می شدند و با استفاده از کاتتر شریانی فشار خون آنها به صورت مداوم بررسی می گردید و درصد اشباع خون شریانی نیز در آنها بررسی قرار گرفت. به منظورحفظ فشار متوسط شریانی بالاتر از ۷۰ میلی مترجیوه از داروهای دوپامین و نور اپی نفرین با توجه به شرایط بیماران و دستور پزشک استفاده گردید. همچنین به منظور حفظ سطح هموگلوبین بالاتر از ۹g/dl از پکسل استفاده گردید. برای از بین بردن درد بیماران از داروی مورفین با دوز ۱ تا ۲ میلی گرم استفاده گردید.

تنظیمات اولیه مد ASV بر اساس ایده ال وزن بدن ، تهویه دقیقه ای هدف بر پایه ۱۰۰ml/kg/min و حداکثر فشار در حین دم تعیین گردید. در صد تهویه دقیقه ای هدف در این بیماران ۱۰۰% و محدودیت فشار دمی در این بیماران ۲۵cmH2O تنظیم گردید. میزان FIO2 برابر ۵۰% و PEEP نیز در این بیماران در ۴ ساعت اول ۱۰cmH2O و تا زمان اکستوباسیون به میزان ۵cmH20 قرار داده شد. ۳۰ دقیقه بعداز تنظیمات اولیه، نمونه خون شریانی به منظور انالیز ABG به آزمایشگاه فرستاده شد. اگر میزان Paco2 کمتر از ۳۵ یا بیشتر از ۵۵ می بود، در صد حمایت تنفسی به میزان ۲۰% کاهش یا افزایش داده می شد. در ادامه اگر تعداد و تلاش تنفسی بیمار مناسب بود، میزان حمایت تنفسی تا به میزان ۷۵% کاهش پیدا می کرد و اگر این شرایط تا ۳۰ دقیقه ادامه داشت میزان حمایت تنفسی تا ۳۵% کاهش می یافت. پس از انجام ارزیابی کامل، بیمار بعد از ۳۰ دقیقه اکستوبه می شد. به منظور اکستوبه کردن، بیمار باید شرایط زیر را می داشت:

بیمار بتواند جواب سوالات پرسشگر را بدهد. جواب آنالیز ABG در محدوده نرمال قرار داشته باشد. تعداد تنفس خودبخودی بیمار بدون حمایت تنفسی بین ۱۰ تا ۲۰ تنفس در دقیقه باشد. فشار دمی بین ۵ تا ۱۰ سانتی متر اب باشد. ترشحات چست تیوب کمتر از ۱۰۰ سی سی در ساعت و میزان برون ده ادراری حداقل ۰/۵cc/kg/hr باشد.

در هر زمانی که دیسترس تنفسی در بیمار دیده می شد مجددا میزان حمایت دستگاه به همان حد اولیه بازگردانده می شد.

در گروه SIMV، تنظیمات اولیه شامل: حجم جاری=۶-۸cc/kg، RR=10-14، Fio2=50%، PEEP=5-10، و حساسیت ۱-۲cmH2o بوده است. مانند گروه ASV نونه خون برای انجام آنالیز ABG 30 دقیقه بعد از اولین تنظیمات فرستاده شد. در مواقعی که نیاز به تغییر در شرایط تنفسی وجود داشت، تعداد تنفس کم یا زیاد می گردید. هرگونه تغییری که در تنظیمات ونتیلاتور ایجاد می شد ۳۰ دقیه بعداز ان ABG به عمل می امد. هر زمانی که تنفس خودبخودی بیمار آغاز می شد تعداد تنفس اجباری توسط دستگاه ونتیلاتور ۲ عدد در هر ساعت کم می شد و بعد از ۳۰ دقیقه مجدد ABG به عمل امد. هرگاه بیمار ۶ تنفس خودبخودی در دقیقه داشت و این تا نیم ساعت ادامه داشت وی بر روی مد PS قرار داده می شد و میزان PS به میزان ۱۰cmH20 تعیین گردید. در مواقعی که بیمار به مدت طولانی دچار آپنه تنفسی می شد مجدد بر روی مد SIMV باز گردانده می شد. زمانی که شرایط بیمار رضایتمند بود و میزان PS به حد ۵cmH2O کاهش داده می شد، اگر شرایط تنفسی بیمار مناسب بود بیمار بر روی مد تنفس خودبخودی قرار داده می شد و اگر تنفس خودبخودی بیمار مشکلی نداشت و بیمار کاملا هوشیار بود، اکستوبه می گردد. بعداز اکستوبه شدن بیمار از طریق کانولا یا ماسک اکسیژن دریافت می نمود.

شرایطی که سبب تاخیر در اکستوبه شدن بیمار می شد شامل:

جواب ندادن به سوالات پرسشگر، دیسترسس تنفسی و شرایط همودینامیک ناپایدار، فشارخون سیستولیک کمتر از ۹۰ میلی متر جیوه یا بیشتر از ۲۰۰ میلی متر جیوه و ضربان قلب بیشتر از ۱۴۰ بار در دقیقه، تعداد تنفس بیشتر از ۳۵ بار در دقیقه و Spo2<90%  و Pao2>50mmgh،  آریتمی وسیع غیر قابل کنترل، خروج ترشحات بیشتر از ۲۰۰میلی لیتر در یک ساعت گذشته ، Fio2>50% و Pao2/Fio2<150 و PEEP>5cmH2o.

بعداز خروج موفقیت آمیز لوله تراشه، چک لیست توسط پرسشگر پر گردید. به منظور بررسی MAP و Spo2 هر ساعت به وسیله سیستم مانیتورینگ قلبی تنفسی انجام شد. بیمار توسط متخصص در روز اول ویزیت شد و بیمار به بخش جراحی منقل گردید و در انتها تعداد روز بستری در بیمارستان و مدت زمان اینتوباسیون در بیماران مورد ارزیابی قرار گرفت .

irannurse.ir-78

نتیجه گیری:

به طور کلی می توان نتیجه گرفت که استفاده از مد ASV در بیماران تحت عمل بای پس عروق کرونر منجر به کوتاه شدن مدت زمان اینتوباسیون و مدت زمان بستری در بیمارستان در مقایسه با مد تنفسی SIMV می گردد. از این رو توصیه می شود در بیمارانی که تحت عمل CABG قرار می گیرند به منظور کاهش مدت زمان بستری در بیمارستان از این مد تهویه تنفسی استفاده گردد.

نویسندگان: احمدرضا یزدان نیک، هادی زارعی، غلامرضا معصومی

ترجمه و ارسال مقاله: آقای حسین داوری (کارشناس ارشد پرستاری) _ خانم مریم هاشمی نسب (کارشناس پرستاری)

 

[۱] _Coronary Artery Bypass Graft

[۲] _ Synchronized Intermittent Mandatory Ventilation

[۳] _ Adaptive Support Ventilation

[۴] _Pressure support

 

جهت تهیه اصل مقاله (به زبان فارسی یا انگلیسی) با ما تماس بگیرید.

اشتراک گذاری مطلب

راهنما

در این سایت شما به اطلاعات متنوعی در رابطه با پرستاری، مهارتها و علوم مرتبط با آن و نیز مطالب مرتبط با ارتقاء سلامت و بهداشت دست خواهید یافت. سوالات و نیازهای پرستاری خود را با ما درمیان بگذارید.

درباره irannurse.ir admin :

معادله امنیتی را وارد کنید: * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

  • آموزش جامع پرستاری در دیالیز اولین اپلیکیشن تحت آندروید دیالیز- انواع دیالیز- مهارتهای پرستاری مورد نیاز- تغذیه در دیالیز- آموزش بیمار- کار با دستگاه دیالیز و...http://nurseghasemi.blog.ir
تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است - طراحی شده توسط پارس تمز

با خرید از فروشگاه سایت ضمن دریافت فایل های متنوع آموزشی به جمع هزاران حامی سایت پرستاران توانمند ایران بپیوندید

error: در صورت نیاز به دریافت این مطلب با ایمیل ما تماس بگیرید