حوادث چون روزها سپری می شوند.
خوش آمدید - امروز : چهارشنبه ۳ خرداد ۱۳۹۶
خانه » اتاق عمل » چست تیوب و مراقبت پرستاری آن

اطلاعیه سایت

Nursing is the protection, promotion, and optimization of health and abilities, prevention of illness and injury, facilitation of healing, alleviation of suffering through the diagnosis and treatment of human response, and advocacy in the care of individuals, families, groups, communities, and populations.

چست تیوب و مراقبت پرستاری آن

چست تیوب و مراقبت پرستاری آن

مقدمه:

ریه ها در داخل فضای قفسه سینه قرار داشته و بوسیله یک غشاء سروزی بنام جنب یا پرده جنب (pleura ) پوشیده می شوند.

پرده جنب (پلور) از دو لایه تشکیل شده است:

– لایه جداری(  parietal pleura) 

– لایه احشایی (visceral pleura)

بین این دو لایه فضای بالقوه ای وجود دارد که حاوی ۵-۳ سی سی مایع پلور می باشد.

 

در فرایند تنفس، وجود این مقدار کم مایع در فضای بین ریه ها و قفسه سینه، به حرکت ریه ها بدون سایش در حین تنفس کمک می کند اما ورود کمی از هوا، خون و یا چرک ناشی از آسیب و یا در حین عمل جراحی، به فضای جنب، میتواند از اتساع کامل ریه ها جلوگیری نماید. کلاپس کامل و یا نسبی ریه ها تنفس را با مشکل مواجه کرده و میتواند منجر به ارست تنفسی شود. در این شرایط قرار دادن یک چست تیوب به سرعت به راحتی بیمار کمک می کند.

تحت شرایط عادی، فشار intrapleural (داخل فضای جنب) زیر فشار اتمسفر است. هنگامی که بدلیل فشار بیش از حد هوا و یا مایع تغییرات فشار در ریه رخ میدهد، گذاشتن چست تیوب اجازه می دهد تا تخلیه مایعات از فضای جنب صورت گیرد و فشار intrapleural ، به فشار نرمال برگردد و در نتیجه تبادل گاز مناسب در ریه ها صورت گرفته و تنفس بیمار راحت تر شود.

لوله قفسه سینه یا چست تیوب و یا تراکئوستومی تیوب، یک لوله پلاستیکی انعطاف پذیر است که از طریق یک ست دارای کلمپ به یک باتل وصل می شود. درون این باتل باید آب مقطر استریل و یا نرمال سالین ریخته شود طوری که قسمت انتهایی یا دیستال لوله ۲cm زیر سطح آب قرار گیرد و در نتیجه هیچ ارتباطی بین درون این لوله و هوای بیرون وجود ندارد. باتل یک راه ارتباط دیگر با بیرون دارد که در هنگام تنفس بیمار، حباب های هوای ایجاد شده از طریق این راه به بیرون می رود.

 

توراکوستومی :

برقرار کردن ارتباط بین داخل توراکس (فضای جنب) با محیط خارج به کمک لوله را توراکوستومی و یا به اصطلاح چست تیوب می گویند.

توراکوستومی به سه طریق ممکن است انجام شود:

  • با لوله پلاستیکی (Chest tube)
  • با لوله فلزی (Trocar)
  • با سر سوزن یا آنژیوکت (Needle)

 

اندیکاسیون (شایع ترین علل) گذاشتن لوله سینه ای:

  • پنوموتوراکس (تجمع هوا در فضای جنب)
  • هموتوراکس (تجمع خون در فضای جنب)
  • افیوژن پلور (تجمع انواع دیگرمایع در فضای جنب)
  • آمپیم (تجمع چرک در فضای جنب)
  • شیلوتوراکس (تجمع لنف ناشی از مجرای توراسیک در فضای جنب)
  • نیاز به مراقبت بعد از عمل های جراحی ناحیه قفسه سینه (مثلا بعد از بای پس شریان کرونری، توراکوتومی یا لوبکتومی با هدف پیشگیرانه در بیماران پرخطر قبل از انتقال از یک مرکز به مرکزی دیگر یا قبل از ونتیلاسیون فشار مثبت)

 

کنتراندیکاسیون (موارد منع) توراکوستومی:

  • درمان با داروهای ضدانعقادی یا وجود اختلالات انعقادی خونریزی دهنده
  • پنوموتوراکس کوچک بدون علامت و غیر پیشرونده
  • شک به پارگی دیافراگم

البته تمامی موارد منع نسبی دارند.

 

محل کارگذاری لوله سینه :

تصمیم در این خصوص با جراح است اما در حالت معمول بصورت زیر عمل می شود:

  • در پنوموتوراکس= دومین فضای بین دنده ای
  • در هموتوراکس= چهارمین تا ششمین فضای بین دنده ای

 

وسایل و تجهیزات مورد نیاز:

دستکش استریل ، گان ، ماسک ، کلاه جراحی ،سرنگ ۵ تا ۱۰ سی سی ، محلول ضدعفونی کننده ، تیغ جراحی ، نخ غیر قابل جذب نمره ۰-۱ یا ۰-۲ ، گاز استریل ساده و وازلینه، لوله سینه ای مستقیم نمره ۲۴-۲۲ برای پنوموتوراکس و نمره ۳۶-۳۴ برای هموتوراکس، سیستم یا دستگاه تخلیه ،

سایز لوله سینه ای:

Adult or Teen Male =28-32 Fr

 Adult or Teen Female= 28 Fr

 Child =18Fr . Newborn = 12-14 Fr

 

چگونگی انجام پروسیجر:

بسته به وضعیت بیمار، گذاشتن چست تیوب ممکن است در کنار بستر بیمار رخ دهد. در بخش اورژانس و یا در اتاق عمل . در هر صورت قرار دادن لوله قفسه سینه یک روش استریل باید انجام شود و اکسیژن، ساکشن وE.Box و سینی پانسمان و ست تراکس که شامل تمامی وسایل لازم است، باید در اختیار پزشک قرار گیرد.

 در شرایط بدون بیهوشی پزشک با استفاده از داروی بی حسی موضعی منطقه مورد نظر در قفسه سینه را بیحس و با استفاده از یک برش کوچک، لوله قفسه سینه را وارد فضای جنب می نماید که این کار باید با مهارت کافی و در عین حال سریع انجام گیرد. سپس لوله به جای خود بخیه شده و بلافاصله به سیستم تخلیه (چست باتل) وصل می شود. روی محل ورود لوله چست تیوب گاز وازلین قرار داده می شود تا محل کاملا” مهر و موم شود و بعد با گازهای استریل و لوکوپلاست پانسمان و کاملا” ثابت می گردد.

 

قبل از انجام پروسیجر چون بیمار نگران است پرستار باید با توضیح روش به آرامش بیمار کمک کند و مراقب حریم خصوصی بیمار باشد و به حمایت عاطفی وی بپردازد و همچنین حتما” رضایت عمل درصورتی که بیمار قادر به انجام آن است توسط وی امضاء شود.

همچنین علائم حیاتی بیمار را چک و بعنوان پایه ارزیابی های بعدی مدنظر داشته باشد. پرستار باید به دستورات دارویی تجویز شده جهت بیمار (premedication) توجه و به آن عمل کند. در طول انجام پروسیجر باید به بیمارآموزش داد که از حرکت های ناگهانی و سرفه و تحرک بپرهیزد.

گاهی اوقات دادن داروهای آرامبخش دستور داده میشود که بیمار را آرام و خواب آلود می کند. قبل از انجام پروسیجر باید از بیمار یک chest XRay پایه گرفت و بعد از پروسیجر هم از بیمار یک chest XRay دیگر  گرفته میشود و پزشک محل چست تیوب و نتیجه کارش را ارزیابی می کند. معمولا” برای جلوگیری از عفونت یا درمان عفونت از داروهای آنتی بیوتیک استفاده میشود. پرستار باید تمامی شرایط و حالات بیمار را در گزارش پرستاری خود در پرونده بیمار ثبت نماید.

 

انواع سیستم درناژ یا دستگاه تخلیه ترشحات چست تیوب:

شامل: سیستم یک بطری ؛ سیستم دو بطری ؛ سیستم سه بطری

سیستم یک بطری:

انتهای لوله درناژ که از سینه بیمارخارج می شود، در آب شناور قرار داده میشود و هوا و مایع از فضای جنب درناژمی گردد اما امکان برگشتن هوا به عقب و به طرف سینه وجود ندارد. از نظرعملی، درناژ بستگی به قدرت جاذبه و مکانیک تنفس دارد، با افزایش سطح مایع در بطری، خروج هوا و مایع از قفسه سینه، دشوارترخواهد شد.

 

سیستم دو بطری:

شامل همان محفظه آبی است، علاوه بر آن یک بطری برای جمع آوری مایع نیزوجود دارد. سیستم درناژ مشابه سیستم یک بطری است تنها تفاوت آن این است که افزایش حجم درناژ، برروی خروج هوا و مایع از سینه تاثیری نمی گذارد. درناژ موثر بستگی به قدرت جاذبه و ساکشن دارد که به سیستم اضافه می شود.

 

سیستم سه بطری:

مشابه سیستم دو بطری است، غیر از این که برای کنترل حجم ساکشن یک بطری دیگر نیز به مجموعه اضافه می شود. مقدار ساکشن، بستگی به عمق قرارگرفتن لوله شیشه ای در مایع شناور دارد . مقدار ساکشن در این سیستم بوسیله بطری مانومتر کنترل و باعث فشار منفی می شود.

 

عوارض تعبیه chest tube

  • خونریزی و هموتوراکس ناشی از پارگی شریان بین دنده ای،
  • سوراخ شدگی عناصر احشایی (ریه، قلب، دیافراگم یا اعضای داخل شکم)
  • تامپوناد پریکارد
  • سوراخ شدن ساختمان های عروقی عمده مانند آئورت و عروق ساب کلاوین
  • نورالژی بین دنده ای در اثر ترومای وارد شده به دسته های عصبی-عروقی
  • آمفیزم زیرجلدی
  • ادم ریه در اثر اتساع مجدد ریه
  • عفونت در محل تخلیه پلور (قرار دادن چست تیوب به مدت طولانی تر از هفت روز خطر عفونت را افزایش می دهد.)
  • پنومونی
  • آمپیم
  • عوارض جرئی شامل یک هماتوم زیرجلدی یا seroma، تنگی نفس، اضطراب و سرفه (پس از حذف حجم زیادی از مایع) آمفیزم زیرجلدی نشان می دهد.

همچنین ممکن است مشکلات تکنیکی همچون انسداد متناوب مسیر لوله در اثر لخته خون، چرک یا قرارگیری لوله در محل نادرست روی دهد که هر یک از این موارد به تخلیه غیرموثر منجر خواهند شد.

 

مراقبتهای پرستاری مربوط به Chest tube

 

برای گذاشتن لوله سینه در قسمت قدامی قفسه ، بیمار بایستی در وضعیت طاق باز و در صورت امکان سر وتنه ۳۰ تا ۴۰ درجه بالاتر از سطح افق قرار گیرد.

جهت گذاشتن لوله سینه در خط آگزیلاری (زیر بغلی) بایستی بیمار به پهلوی طرف مخالف منحرف شود و دست طرف مورد نظر پشت یا بالای سر قرارگیرد.

بعد از تعبیه لوله، بایستی رادیوگرافی رخ و نیمرخ قفسه سینه گرفته شده و موقعیت لوله و پاسخ به درمان بررسی شود.

در مواردی که زمان اجازه می دهد، کل فرآیند را به بیمار یا همراه او توضیح دهید و از آنها رضایت نامه کتبی اخذ کنید؛ در شرایطی که تعبیه لوله سینه به صورت اورژانسی ضرورت پیدا می کند، ممکن است نتوانیم از بیمار رضایت نامه بگیریم. (در این صورت تیم پزشکی مرکز، اورژانسی بودن عمل جراحی تعبیه چست تیوب را تائید می نماید.)

صحت کار توراکوستومی بایستی مرتب کنترل شود. در حالت پنوموتوراکس تشکیل حباب در داخل محفظه و در حالت هموتوراکس تجمع مایع در داخل محفظه نمایانگر صحت عملکرد دستگاه و لوله می باشد .

رابط ها و محل ورود لوله ها به بطری و chest tube باید کاملا“ محکم باشد تا هوا نشت نکند. رابط لوله باید حداقل ۲ سانتی متر زیر آب باشد.

خصوصیات و میزان ترشحات اندازه گیری، ثبت و علامت گذاری شود.

در صورت کف کردن داخل بطری می توان الکل داخل بطری ریخت تا کف نکند.

مایع داخل بطری و بطری باید استریل باشد.

باید مراقب انسداد و لخته شدن آن بود. عدم حرکت مایع (نوسان یا بالا و پایین رفتن)  حین تنفس و سرفه (fluctuation) نشاندهنده انسداد است که بایستی برطرف شود.

حین راه رفتن ،جابجایی باید chest tube را با پنس clamp نمود.

چسب های chest tube باید به صورت دو شاخه زده شود و بصورت عرضی در امتداد دنده ها زده شود.

بیمار را باید وادار نمائیم که وضعیت خود را راست و صحیح نگه دارد و بازو و شانه خود راحرکت دهد تا اسپاسم و گرفتگی contracture ایجاد نشود.

اگر میزان ترشحات لوله سینه بیشتر از cc/h 150 شد باید به پزشک اطلاع داده شود.

 

سایر توجهات و مراقبت از چست تیوب در مرحله نقاهت:

  • توجه به وضعیت تنفسی بیمار و تشویق بیمار به انجام سرفه و تنفس عمیق
  • آموزش به بیمار برای جلوگیری از دراز کشیدن روی لوله و پرستار باید مطمئن شود که هیچ گرفتگی در طول لوله رخ نمی دهد و در طول لوله نشت هوا وجود ندارد.
  • درصورت جدا شدن لوله از سیستم تخلیه حتما” باید لوله قفسه سینه کلمپ گردد. بنابراین در همه حال کلمپ بایدکنار بستر بیمار نگهداری گردد.
  • در هنگام OOB شدن (خروج از تخت و راه اندازی بیمار) و یا انتقال و جابجایی بیمار برای احتیاط چست تیوب باید کلمپ شود.
  • درصورت وجود لخته در طول لوله تخلیه که منجر به جلوگیری از تخلیه میشود باید چست باتل عوض شود که پس از کلمپ کردن انتهای چست تیوب باید چست باتل جدید را به آن وصل کرد و حتما” قبلا” در درون آن نرمال سایلین ریخته شده باشد که ناحیه دیستال لوله درون باتل ۲ cm در درون آن باشد.
  • برای جلوگیری از عفونت روزانه پانسمان سایت لوله قفسه سینه تعویض و اطراف لوله تمیز گردد.
  • باید توجه داشت که سیستم درناژ قفسه سینه (چست باتل) درست و در سطح پایین تر از محل گذاشتن لوله باشد.
  • پرستار باید در همه حال به fluctuation (نوسان یا بالا و پایین رفتن) محلول در درون لوله توجه داشته باشد که نشان دهنده باز بودن مسیر و کارکردن صحیح لوله است.
  • طول لوله را از نظر وجود ترک و یا احتمال نشت هوا مدنظر داشته باشد.

 

زمان مناسب برای خارج کردن لوله سینه:

زمان مناسب برای خارج کردن لوله سینه بهبود در وضعیت تنفسی (طولانی نبودن تنفس و عدم سختی انجام آن) ، شنیده شدن صداهای تنفسی و بالا آمدن قرینه قفسه سینه ریت تنفس کمتر از ۲۴ تا در دقیقه می باشد.

شاخصهای کلینیکی برای خروج چست تیوب:

۱- بهبود در وضعیت تنفسی (طولانی نبودن تنفس وعدم سختی انجام آن)

۲- شنیده شدن صداهای تنفسی و بالا آمدن قرینه قفسه سینه

۳- تعداد (ریت) تنفس کمتر از ۲۴ تا در دقیقه

۴- در هیدروتوراکس درناژ کمتر از ۲۰۰ میلی لیتر در ساعت

۵- در هموتوراکس ترشح کمی خون و یا تغییر از ترشح خونی به سروزی

۶- در پنوموتوراکس توقف بالا و پایین رفتن مایع در ظرف درناژ در حین بازدم و سرفه

 

خارج کردن لوله سینه ای و مراقبتهای پرستاری آن:

  • کنترل کنید تا قبل از اقدام به خروج چست تیوب گرافی قفسه سینه از بیمار گرفته شده باشد.
  • برای بیمار توضیح دهید که خروج چست تیوب فقط چند ثانیه زمان می برد. برای بیمار توضیح دهید که دارو درمانی از قبل به کاهش درد در او کمک خواهدکرد. (مورفین، کتورولاک) و درصورت لزوم ۳۰ دقیقه قبل از انجام پروسیجر آن را تزریق کنید.
  • دستها را به روش استریل شسته و سپس ست استریل را برای کشیدن بخیه و پانسمان مجدد باز کنید.
  • بیمار را در پوزیشن مناسب (وضعیت نیمه نشسته) قرار داده و از نظر جسمی و عاطفی مورد حمایت قرار دهید.
  • پانسمان و بخیه دور لوله را باز کنید. (در صورتیکه برش جلدی بیش از یک سانتی متر باشد، بایستی نخ دور لوله باز و همزمان با خروج لوله گره زده شود)
  • اطراف ناحیه ورود لوله را با بتادین ضدعفونی نمائید.
  • با هدف جلوگیری از ایجاد عفونت و نشت در پرده جنب ابتدا لوله های درناژ را کلمپ کنید.
  • بعد از کشیده شدن بخیه ها از بیمار بخواهید یک نفس عمیق بکشد و تا زمان خروج کامل لوله، نفس خود را نگهدارد. (مانور والسالوا)
  • Chest tube کلامپ شده را سریعا“ بیرون بکشید.
  • با قرار دادن چند عدد گاز وازلین (بطور مستقیم روی محل کشیده شدن چست تیوب) و دو عدد گاز روی آن، پانسمان را با چسب و محکم ثابت (فیکس) کنید.
  • پانسمان قفسه سینه را بررسی کرده ، مقدار و نوع مواد درناژ شده از قفسه سینه را بررسی و مراقبتهای پرستاری لازم را بعمل آورید.
  • بعد از خروج چست تیوب رادیوگرافی کنترل قفسه از بیمار به عمل آمده و علایم و نشانه های (صداها و عملکرد تنفسی) تنفسی را با دقت بررسی کنید تا مطمئن شوید لوله در زمان نامناسب خارج نشده و یا ورود تصادفی هوا به داخل فضای جنب صورت نگرفته باشد.
  • علائم حیاتی بیمار و سطح راحتی او قبل و بعد از خروج چست تیوب را کنترل کنید.
  • ظرفیت اشباع اکسیژن را با پالس اکسی متری کنترل کنید.
  • پس از ۷۲ ساعت پانسمان را باز کرده و پیگیری های معمول به عمل آید. (درصورت وجود بخیه، پوست را از نظر وجود عفونت و نکروز بررسی و در موعد مناسب بخیه ها را بکشید ).
  • بیمار را از نظر وجود آمفیزم بعد از خروج چست تیوب بررسی کرده و تمام موارد انجام شده و اطلاعاتی مانند خارج کردن سوچور، نوع پانسمان بکار برده شده، نوع درناژ و اینکه آیا بخیه ای در محل باقی مانده است یا خیر و انجام عکس قفسه سینه و اطلاعات حاصل از آن را بطور دقیق ثبت نمائید.

توجه: طبق دستور بیمارستان، چست تیوب، دستکشها و دیگر تجهیزات را دفع کنید.

 

آموزش به بیماربعد از خارج کردن چست تیوب:

  • به بیمار آموزش دهید خروج هر نوع مایع چرکی و خیس شدن پانسمان را گزارش دهد.
  • به بیمار آموزش دهید پانسمان محل چست تیوب را تا معاینه مجدد توسط پزشک باز نکند.

علاقمندان به دانلود این مطلب آموزشی جهت دریافت جزوه آموزشی آن در قالب فایل Word روی لینک زیر کلیک کنید:

دانلود جزوه آموزشی چست تیوب و مراقبتهای پرستاری آن

اشتراک گذاری مطلب

راهنما

در این سایت شما به اطلاعات متنوعی در رابطه با پرستاری، مهارتها و علوم مرتبط با آن و نیز مطالب مرتبط با ارتقاء سلامت و بهداشت دست خواهید یافت. سوالات و نیازهای پرستاری خود را با ما درمیان بگذارید.
جهت دریافت فایل های آموزشی لطفا به بخش فروشگاه این سایت مراجعه نمائید.

درباره irannurse.ir admin :

سه × 2 =

معادله امنیتی را وارد کنید: * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

  • آموزش جامع پرستاری در دیالیز اولین اپلیکیشن تحت آندروید دیالیز- انواع دیالیز- مهارتهای پرستاری مورد نیاز- تغذیه در دیالیز- آموزش بیمار- کار با دستگاه دیالیز و...http://nurseghasemi.blog.ir
تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است - طراحی شده توسط پارس تمز

با خرید از فروشگاه سایت ضمن دریافت فایل های متنوع آموزشی به جمع هزاران حامی سایت پرستاران توانمند ایران بپیوندید رد کردن

error: در صورت نیاز به دریافت این مطلب با ایمیل ما تماس بگیرید