گنج هائی که در قلب هستند ، قابل سرقت نیستند.
خوش آمدید - امروز : شنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۶
خانه » آموزش بيمار » 46 نكته ضروري در مراقبت های پرستاری تراکشن

اطلاعیه سایت

 پرستار يكي از اعضای كليدی در تیم مراقبت های بهداشتی و درمانی است و نقش ارزنده او در پذيرش، آماده سازی، مراقبت و حمايت جسمی و اجتماعی بیماران و مددجویان مورد اذعان همه بوده  و بر هيچ كس پوشيده نيست. در تقسيم بنديهای آكادميك، امروز ارزش پرستار خوب همطراز يك پزشك خوب قرار مي گيرد. كار يك پزشك خوب موقعي به حد مطلوب مي رسد كه يك پرستار توانمند مسئوليت مراقبت از بيمار را بر عهده داشته باشد
46 نكته ضروري در مراقبت های پرستاری تراکشن

46 نكته ضروري در مراقبت های پرستاری تراکشن

استفاده از تراكشن (كشش) يكي از روش هاي مهم و رايج در بيماران بخش ارتوپدي است كه معمولا در شكستگي هاي اندام تحتاني براي جااندازي شكستگي قبل از عمل جراحي استفاده مي شود.

traction

کشش( traction ) به طور اولیه به عنوان یک مداخله کوتاه مدت مورد استفاده قرار می گیرد تا زمانی که امکان استفاده از روش هایی همچون ثابت سازی خارجی یا داخلی میسر شود . از کشش برای کاهش اسپاسم عضلانی ، جا انداختن و محور بندی و ثابت سازی شکستگی ها ،کاهش دفورمیتی و افزایش فضای بین سطوح متقابل استفاده می شود . كشش به دو نوع پوستي و اسكلتي تقسيم مي شود . کشش اسکلتی مستقیماً روی استخوان اعمال می شود از این شیوه کشش برای درمان شکستگی های استخوان ران ، تیبیا ، بازو و مهره های گردنی استفاده می شود . کشش اسلتي با استفاده از یک میخ فلزی یا سیمی که در قسمت دیستال قرار داده می شود مستقیماً روی استخوان اعمال می شود معمولاً برای تامین هدف درمانی از 12-7  كيلو گرم وزنه استفاده می شود . کشش پوستی  : زمانی که بی حرکت کردن نسبی به طور موقت مد نظر باشد از این نوع کشش استفاده می شود . قبل از استفاده از کشش پوستي ، پرستار پوست را از نظر ساییدگی و اختلالات گردش خون مشاهده می کند . مقدار وزنه مورد استفاده در هر اندام 5/3- 2 کیلوگرم و در مورد کشش لگنی بسته به وزنه بیمار kg 9-5/4 می باشد . اندام باید قبل از برقراری کشش تمیز و خشک باشد . برای استفاده از کشش پوستي یک پرستار اندام را از زیر پاشنه و زانو بلند کرده و حمایت می کند و پرستار دیگر به گونه ای چکمه را زیر پای بیمار قرار می دهد که پاشنه بیمار در قسمت پاشنه چکمه قرار گیرد . در هنگام بستن نوارهای کشش باید دقت شود که در بالای قوزک پا و قسمت پروکسیمال درشت نی فشار زیاد اعمال نگردد زیرا احتمال زخم فشاری و آسیب عصبی وجود دارد ( آسيب به عصب پرونئال ) .

قبل از برقراری کشش پرستار اطلاعاتی را درباره پروسجر ، اهداف و تاًثیر آن در روند بهبودی در اختیار بیمار قرار می دهد پس از برقراری کشش  پرستار مکرراً وضعیت عصبی – عروقی (رنگ ، درجه حرارت ، پرشدگی مویرگی ، ادم و نبض ، توانایی حرکت و حس ) آن قسمت از بدن را که تحت کشش قرار دارد  بررسی کرده  و یافته های غیر طبیعی را به پزشک اطلاع می دهد .

چون بیمار در بستر بی حرکت می باشد لازم است تشک سفت باشد . پرستار می تواند با تغییر وضعیت بیمار در محدوده کشش فشار روی قسمت های وابسته بدن را کاهش دهد . در طی کشش درمانی به منظور پیشگیری از تحلیل عضلات و مفاصلی که تحت کشش نیستند تشویق می گردد .در حین ورزش پرستار باید اطمینان حاصل کند که نیروهای کشش در جهت درست خود قرار دارند و وضعیت بیمار برای پیشگیری از عوارض ناشی از محور نادرست بدن مناسب می باشد .

پرستار ، درناژ و محل میخ را از نظر علائم عفونت مثل التهاب ، حساسیت و درناژ چرکی مورد بررسی قرار می دهد .

اصول یک کشش مؤثر

1-      کشش می بایستی مداوم باشد تا در جهت جاانداختن و بی حرکت کردن شکستگی موثر واقع شود .

2-      کشش اسکلتی هرگز نباید قطع شود .

3-      وزنه ها برداشته نمی شوند مگر اینکه کشش به صورت متناوب تجویز گردد .

4-      بیمار زیر کشش زمانی که در مرکز تخت خود قرار دارد در بهترین حالت محور بندی واقع می شود .

5-  بندهای وزنه نباید گرفتگی داشته باشد.

6- وزنه ها باید آزادانه آویزان باشند و روی کف اتاق یا تخت قرار نگیرند .

7- گره ریسمانه ها نباید قرقره و پایه تخت را لمس کند .

8- برای جلوگیری از چرخش پای بیمار به سمت داخل و خارج از کیسه های شن در دو طرف پا استفاده می شود .

* پیشگیری از عوارض

1- زخم های فشاری

– نقاط تحت فشار و برجستگی های استخوانی از نظر قرمزی و شکنندگی پوست بررسی شوند .

– بیماری که در وضعیت خوابیده به پشت قرار می گیرد بیش تر در معرض خطر زخم فشاري قرار دارد لذا بایستی حداقل هر 2ساعت مراقبت از پشت بیمار به عمل آید .

– برای به حداقل رساندن احتمال زخم پوستی از تشک های مخصوص ( فوم های متراکم ، توشک های پر از هوا) استفاده شود .

– تعویض ملحفه رختخواب و صاف کردن چین و چروک آن می بایستی به طور مرتب انجام شود .

2- یبوست و بی اشتهایی

– بی حركتی سبب کاهش حرکات لوله گوارشی و متعاقباً یبوست وبی اشتهایی می گردد یک رژیم غذایی با فیبر زیاد و مایعات کافی ممکن است تحرک لوله گوارشی را تحریک کند .

– در صورت وجود یبوست می توان از نرم کننده های مدفوع ، ملین ها ، شیاف ها و تنقیه استفاده کرد .

3- عفونت ادراری

– تخلیه ناقص مثانه در اثر وضعیت بیمار در تخت (خوابیده به پشت) و ممانعت بیمار از مصرف مایعات به دلیل ناراحتی از استفاده از لگن فرد را مستعد عفونت ادرار می کند . لذا پرستار باید مقدار مصرف مایعات و خصوصیات ادرار را بررسی کند . بیمار تشویق می شود که مایعات فراوان بنوشد و هر 3ساعت یک بار ادرار کند . در صورت استفاده از سند ادراری رعایت نکات استریل در حین سنداژ حائز اهمیت است .

4- رکود خون وریدی و ترومیوز وریدهای عمقی

– بیمار از نظر علائم DVT شامل حساسیت ساق پا ، گرما ،تورم یا قرمزی و علامت مثبت هومانز ( درد همراه با دورسیفلوکسیون مچ پا ) بررسی می شود .

– نبض های پشت پا ، زانو و… چک می شود .

– از جوراب های الاستیک و وسایل تجویز شده برای کمپرسیون استفاده می شود .

– بیمار به منظور پیشگیری از کم آبی و تغلیظ خون که هر دو موجب رکود خون می شوند به مصرف مایعات تشویق می گردد .

– جهت افزایش بازگشت وریدی بیمار به انجام انقباضات ایزومتریک در اندام تحت کشش (در صورت تجویز پزشک) تشویق می گردد .

– ممکن است جهت پیشگیری از DVT از داروهای ضد انعقاد نظیر enoxaprin استفاده شود .

بعلت طولاني بودن مدت استفاده از اين روش در بيماران (چند روز) لازم است تا پرستاران شاغل در بخش هاي ارتوپدي با نحوه مراقبت از آن آشنا بوده و نكات لازم را رعايت نمايند.
بهمين منظور در اين قسمت سعي شده تا مهمترين نكات ضروري در مراقبت پرستاری از تراكشن ذكر گردد:
1- ابتدا باید هدف از تراکشن را برای بیمار بیان کرد و اهمییت حفظ بدن در وضعیت تراکشن تنظیمی را توضیح داد.
2- بیمار باید در وضعییت مناسب و راحت قرار بگیرد.
3- پوزیشن بیمار مرتبط با تراکشن باشد.
4- برای موثر بودن تراکشن ،کنتراکشن باید حفظ شود.
5- فرایند نیروی کشش باید در جهت محور طولی استخوان باشد.
6- تراکشن باید به نحوی قرار گیرد که از Foot drap جلوگیری شود.
7- تداوم تراکشن برای اینکه برنامه درمانی بهتر شود، لازم است.
8- اجتناب از چین خوردگی و لغزیدن بانداژ کشی جهت حفظ نیروی متقابل کشش.
9- وزنه ها آزادانه آویزان باشند و به کف زمین یا تخت برخورد نکند.
10- اطمینان ازینکه طنابها و قرقره ها آزاد هستند و گیر ندارند.
11- بندهای کشش گره نداشته باشد(باعث کاهش کشش مورد نظر میشود)
12- مطمئن شوید نخ تراکشن در جهت و پوزیشن مناسب از بین قرقره رد شده است (پوزیشن غیر صحیح نخ تراکشن میتواند درجه کشش اعمال شده را تغییر دهد)
13- -به هیچ عنوان پیچ ها و گیره ها دستکاری نشود.
14- در مورد تراکشن استخوانی،دو انتهای پین یا سیم تراکشن استخوانی را چوب پنبه بپوشانید(این کار از آسیب به بیمار و پرسنل جلوگیری میکند)
15- محل پین باید روزانه بررسی شود.
16- از درست بودن مقدار وزنه ها اطمینان پیدا کنید.
17- بیمار را از نظر عوارض بی حرکتی مثل زخم بستر،استئوپروز،آتروفی و ضعف یا کوتاه شدگی عضلانی یبوست،استاز ادراری،پنومونی،ترومبوفلبیت و………..بررسی کنید.
18- تخت بیمار باید محکم باشد و جهت جلوگیری از زخم بستر پوست بدن باید مرتب از نظر نشانه های فشار یا سائیدگی روی برجستگی استخوانی،پاشنه پا و …معاینه شود و حداقل 2 ساعت روزانه مراقبت از پشت بیمار و تغییر وضعییت انجام شود.
19- ملحفه باید بدون چروک و خشک نگه داری شود.
20- فشار روی بعضی از نقاط بدن را با چرخاندن و تغییر وضعییت میتوان کاهش داد.
21- برای ایمنی نرده ها بالا برده شود.
22- هر روز ناحیه زیر نوار تراکشن را برای تشخیص مناطق حساس و دردناک لمس کنید.
23- تراکشن پوستی را هر 4-8 ساعت آزاد کنید وضعییت پوستی را ارزیابی و مراقب پوستی را انجام دهید.
24- در تراکشن پوستی،پوست بیمار را از نظر حساسیت به چسب تراکشن و قرمزی و تاول بررسی کنید.
25- برای به حداقل رساندن زخمهای پوستی از تشکها و روکش های مخصوص(اسفنجهای متراکم-تشکهای هوا)استفاده شود.
26- از بریدگی پوست یا انگشتان به وسیله کشیدگی طناب های تراکشن خودداری کنید.
27- پوست اطراف پین را طبق دستور و با ماده ضد عفونی کننده تمیز کنید و محل ورود پین باید روزانه از نظر بو،قرمزی و سایر علائم عفونت بررسی شود.
28- رنگ،حرارت،نبض،پر شدگی مویرگی،ادم،حس و حرکت عضو تحت کشش را با طرف سالم مقایسه کنید.
29- وضعییت عصبی- عروقی در اندام مبتلا از 15 دقیقه بعد گذاشتن تراکشن و سپس هر 1-2 ساعت به مدت 24 ساعت بررسی شود.
30- درباره حس اندام تحتانی از بیمار سوال کنید و از او بخواهید که مچ و انگشتان پایش را تکان دهد.خم کردن پا به سمت بالا بر عملکرد صحیح عصب پرونئال دلالت دارد.
31- هر 2 ساعت یکبار وضعییت بیمار از نظر صحیح بودن نحوه تراکشن کنترل کنید و در صورت نیاز مجددا به آن وضعییت دهید.
32- چنانچه هدف از اعمال کشش جا انداخت شکستگی باشد تراکشن باید مداوم باشد ولی کشش لگنی را میتوان متناوب یه کار برد.
33- برای تعویض ملافه ها دو پرستار در دو طرف تخت قرار میگیرند و نرده های کناری تخت را پایین می آورند در این هنگام بیمار تنه خود بلند میکند و پرستاران نیمه فوقانی ملحفه را عوض میکنند.سپس بیمار باسن خود را از روی تخت بلند میکند و پرستاران ملافه را به زیر باسن بیمار میکشند.در آخرین مرحله هنگامی که بیمار به پشت میخوابد پرستاران قسمت پایینی ملافه را نیز درست میکنند.ملافه ها و پتوها نیز طوری روی بیمار انداخته میشود که کشش تراکشن را مختل نکنند.
34- تشویق بیمار به ورزش برای جلوگیری از بدتر شدن وضعییت عمومی بیماری که بی حرکت است.
35- عضلات مبتلا را 5 الی 10 ثانیه منقبض كرده و سپس رها سازد،این کار را چند بار در روز انجام دهد.
36- اندام های غیر درگیر و حرکات و ورزش های پسیو و اکتیو: باید به خاطر داشت که فعالیت ورزشی برای حفظ قدرت عضله و بهتر شدن جریان خون خیلی اهمییت دارد حرکت فعال شامل گرفتن حلقه و خم و راست کردن مچ پا و به حرکت دراوردن مفاصل غیر مبتلا و ورزش های ایزومتریک اندام بی حرکت (ورزش عغلات چهار سر ران و عضلات باسن) از ضروریات است.
37- بررسی بیمار از نظر علائم و نشانه های عوارض مثل عفونت در مسیر پين، ترومبوز سیاهرگی عمقی.
38- ایجاد ترومبوز وریدهای عمقی با بررسی وجود حساسیت عضلات ساق و تست مثبت هومان، ناراحتی در عضلات ساق هنگامی که پا در پین فلکشن شدید پیدا کند،ارزیابی میشود.
39- بکار بردن کشش باعث کاهش تحرک بیمار شده و میتواند سبب ایجاد اضطراب و مشکلات گوارشی،تنفسی،ادراری،گردش خون و ……شود که پرستار باید به آن توجه کند.
40- تشویق بیمار به سرفه و تنفس عمیق زیرا سبب اتساع ریه ها میشود و از عفونت ریه و آتلکتازی جلوگیری میکند.
41- برای پیشگیری از تورم اندام با چند بالش آن را بالاتر از سطح قبل نگه دارید.
42- نوشیدن مایعات کافی به برقراری جریان ادرار و جلوگیری از یبوست کمک میکند.
43- شرکت دادن بیمار در انجام برنامه های مراقبت و درمان که از افسردگی و ناراحتی ناشی از هفته ها بی حرکتی جلوگیری کند.
44- برای جلوگیری از عفونت مسیر پین ها به روش زیر مراقبت کنید:
*به روش استریل کار کنید و قبل از شروع به کار دستهای خود را کاملا با آب و صابون بشویید.
* گیره ها را دستکاری نکنید.
*دور پین ها را با اپلیکاتور نوک پنبه ای آغشته به محلول ضدعفونی کننده یا شستشو دهنده تمیز کنید.
*محلول کلرهگزین و محلول سالین به عنوان محلول موثر جمت تمییز کردن محل پین مناسب است،محلول پراکسید هیدرژن و بتادین نیز استفاده میشود ولی اثر سمی آن بر روی استئوبلاست ها وجود دارد و میتواند بافت را تخریب کند.
*برای هر یک پین یک پنبه یا گاز استفاده کنید.
*نباید محل پین دلمه ببند در صورت وجود علائم عفونت مثل شل شدن پین یا گیره ها به پزشک اطلاع دهید.
*در صورت دستور پزشك از پماد آنتي باكتريال استفاده و دور پين را يا يك لايه گاز استريل بپوشانيد.
*پوست اطراف پين را از نظر قرمزي ، حساسيت ، ترشح ، تورم و وجود گرما چك كنيد .البته وجود كمي ترشح بيرنگ يا زرد كم رنگ در اطراف پين طبيعي است.
*افزايش درجه حرارت بدن مي تواند نشانه عفونت باشد لذا در صورت بروز تب به پزشك مراجعه كنيد.
*دستورات دارويي پزشك را رعايت كنيد و در فواصل تعيين شده از طرف پزشك به ايشان مراجعه كنيد.
*پيچ هاي اطراف فیکساتور خارجي را طبق دستور پزشك در جهت عقربه هاي ساعت بچرخانيد .

45- آموزش به بيمار در مراقبت از خود:در ابتدا خوردن-حمام کردن-توالت کردن-پوشیدن لباس در حالیکه یکی از اعضا بدن بیمار در کشش قرار دارد برای بیمار مشکل است ولی پرستار با دادن آموزش به بیمار میتواند او را به ادامه درمان و مراقبت از خود علاقه مند کند .وجود یک حلقه در بالای سر بیمار بسیار کمک کننده است.

46- در گزارش پرستاری نوع تراکشن،عضو تحت کشش،مقدار وزنه، وضعییت پوست بیمار و عوارض ناشی از بی حرکتی را با دقت ثبت و گزارش کنید.

اشتراک گذاری مطلب

راهنما

در این سایت شما به اطلاعات متنوعی در رابطه با پرستاری، مهارتها و علوم مرتبط با آن و نیز مطالب مرتبط با ارتقاء سلامت و بهداشت دست خواهید یافت. سوالات و نیازهای پرستاری خود را با ما درمیان بگذارید.

درباره irannurse.ir admin :

دو × 5 =

معادله امنیتی را وارد کنید: * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است - طراحی شده توسط پارس تمز

با خرید از فروشگاه سایت ضمن دریافت فایل های متنوع آموزشی به جمع هزاران حامی سایت پرستاران توانمند ایران بپیوندید رد کردن