اینترنت همانند دریاست ، کسی که آن را نمی شناسد همانند کسی ست که شنا را نمی داند.
خوش آمدید - امروز : یکشنبه ۱ مرداد ۱۳۹۶
خانه » اتاق عمل » مراحل و مکانیزم زایمان طبیعی

اطلاعیه سایت

 پرستار يكي از اعضای كليدی در تیم مراقبت های بهداشتی و درمانی است و نقش ارزنده او در پذيرش، آماده سازی، مراقبت و حمايت جسمی و اجتماعی بیماران و مددجویان مورد اذعان همه بوده  و بر هيچ كس پوشيده نيست. در تقسيم بنديهای آكادميك، امروز ارزش پرستار خوب همطراز يك پزشك خوب قرار مي گيرد. كار يك پزشك خوب موقعي به حد مطلوب مي رسد كه يك پرستار توانمند مسئوليت مراقبت از بيمار را بر عهده داشته باشد
مراحل و مکانیزم زایمان طبیعی

مراحل و مکانیزم زایمان طبیعی

زايمان و وضع حمل طبيعي Normal labor &  delivery

تعريف : زايمان فرايند فيزيولوژيك در تولد نوزاد مي باشد.

زايمان  Labor : انقباضات رحمي منظم و غير ارادي است كه منجر به ورود محصولات حاملگي به واژن مي گردد.

وضع حمل Delivery  : خروج كامل جنين و جفت از واژن را وضع حمل می گویند.

فاز هاي زايمان

  • فاز صفر: از قبل از لانه گزيني تا مراحل انتهائي حاملگي
  • فاز يك : روز هاي آخر حاملگي
  • فاز دو : Active Labor
  • فاز سه : حدود 6-4 هفته بعد از زايمان

شروع زايمان عبور از فاز صفر به فاز يك رحم مي باشد.

                                فاز صفر:          دوره حاملگي

                               فاز يك :            آخر حاملگي

فاز هاي زايمان        فاز دو :            زايمان فعال

                              فاز سه:             ريكاوري

                                                                                  مرحله يك        5- 8 ساعت

در فاز دو که همان زایمان فعال است سه مرحله داریم:          مرحله دو         50- 20 دقيقه

                                                                                  مرحله سه         5- 1 دقيقه

 در فاز سه زايمان حوادث ذيل بروز مي كند:

  • انقباض رحم و رتراكسيون براي جلوگيري از خونريزي
  • شروع شيردادن
  • جمع شدن رحم
  • برگشت باروري

کل دوران بارداري از لحظه لقاح تا وضع حمل 40 هفته به طول مي انجامد كه به سه دوره سه ماه تقسيم مي شود.

الف) تغيرات در سه ماه اول (شروع بارداري تا هفته دوازدهم): ظرف 7 تا 10 روز پس از لقاح تخمك بارور در داخل رحم كاشته مي شود. مادر ممكن است دچار تهوع يا استفراغ شده و احساس خستگي كند و به علت فشاري كه  رحم  در حال بزرگ شدن بر مثانه  وارد مي كند دچار تکرر  ادرار شود. تا پايان هفته دوازدهم طول جنين بين 6 تا 7 سانتيمتر و وزن آن تقريبا”  gr200  مي رسد. بچه مي تواند لگد بزند و سرش را بچرخاند ولي اين كار هنوز براي مادر قابل احساس نيست.

ب) تغيرات در سه ماهه دوم (هفته هاي 13 تا 26 بارداري):  براي ديگران قابل تشخيص است.از حدود 20 هفتگي حركات جنين براي مادر قابل درك است و حالت تهوع و خستگي از بين رفته و اغلب مادر احساس مطلوبي دارد تا پايان سه ماهه دوم طول جنين به 19 تا 23 سانتيمتر و وزن آن تقريبا” به  gr600 مي رسد. بچه داراي ابرو مژه و ناخن است و اگر قبل از موعد متولد شود شانس مختصري براي زنده ماندن دارد.

ج) تغيرات در سه ماهه سوم يعني هفته هاي 27 تا 40 بارداري (38 تا 42 هفته به عنوان دوره كامل بارداري در نظر گرفته مي شود):  رحم بسيار بزرگ شده و داراي انقباضات منظم است(فقط گاهي مادر اين انقباضات را حس مي كند) اغلب شكايات عمومي شامل  تکرر  ادرار , درد ستون فقرات ,  تورم و خستگي پا ,  كوتاهي تنفس و يبوست است تا  زمان تولد  طول بچه cm 33  تا 39 و وزن آن تقريبا”gr   3400 مي رسد.

مکانیزم زايمان طبیعی :

مكانيزم دقيق ايجاد درد زايماني ناشناخته است وليكن نظريه هاي مختلفي كه ارائه شده است عبارتند از : هيپوكسي ناشي از انقباضات رحمي ,  فشار وارد بر گانگلیونهای  عصبي مجاور گردن رحم , كشش مكانيكي دهانه رحم , فشار روي شبكه ساكرال, لیگامانها و عضلات و ارگان هاي لگني , پر بودن مثانه و همچنين وجود ترس و اضطراب از عوامل موثر مي باشد.

ضمنا” محققين بر اين اعتقاد هستند  كه كشش گردن رحم باعث ترشح اكسي توسين و همچنين افزايش غلظت پروستا گلاندین در رحم زن مي شود كه مي تواند  باعث تشديد انقباضات رحمي و در نتيجه تشديد درد شود.

مكانيسم زايمان كه به سه مرحله تقسيم مي شود به شرح زير مي باشد.

الف) مرحله اول زايمان : عبارت است از شروع انقباضات غير ارادي ,  منظم و قوي عضلاني رحم كه به تدريج  با تغيیراتي در گردن رحم همراه مي شود .كه عبارتند از :

1-    :Effacement (افسمان) كاهش ضخامت گردن رحم كه با شروع درد زايمانی ازcm  5  به ضخامت يك تكه كاغذ مي رسد.

2 – Dilation  : گشاد شدن گردن رحم از قطر يك نوك انگشت به تقريبا” 10 سانتيمتر كه اين گشاد شدگي در سه مرحله اتفاق مي افتد.

ب) مرحله دوم زايمان (خروج جنين ): تغيیرات وضعيتي جنين كه به آن اجازه مي دهد كه از ميان لگن عبور كرده و به دنيا آيد.

ج) مرحله سوم زايمان : مربوط به خروج جفت و برگشت رحم به وضع قبل مي باشد.

متعاقب زايمان رحم به انقباض خود ادامه مي دهد و جمع مي شود. با كاهش اندازه رحم جفت از ديواره  رحم جدا مي شود و عروق خوني منقبض شده و خونريزي كاهش مي يابد. اين جريان 5 تا 30 دقيقه بعد از خروج جنين رخ دهد. در داخل رحم تشكيل يك هماتوم روي محل جفت جلوي از دست دادن قابل توجه خون را مي گيرد. اگر چه خونريزي ملايم براي 3 تا6 هفته پس از زايمان برقرار مي باشد در طول اين 3 تا 6 هفته به تدريج رحم جمع مي شود تا اينكه به وضع ثابتي برسد .لازم به ذكر است رحم قدري بزگتر از اندازه قبل از بارداري باقي مي ماند.

نيرو هاي عضلاني موثر در مراحل اول و دوم زايمان:

نيروهاي موثر در مرحله اول زايمان (نيروي اوليه) انقباضات غير ارادي عضلات رحم است كه به تدريج منظم تر و قوي تر مي شود . نيروي موثر در مرحله دوم زايمان (نيروي ثانويه) انقباضات ارادي عضلات شكمي  و ديافراگم است كه با افزايش فشار داخل شكمي باعث رانش جنين به طرف خارج مي شود.

مناطق انتشار درد زايماني:

اعصاب حسي رحم از ريشه هاي عصبي L1 – T12-T11 –  T10 (بيشتر از  T12– T11 ) و اعصاب حسي گردن رحم از ريشه هاي عصبي  –S 4 S–  S 3منشا مي گيرد. به علت نزديكي محل انتشار اعصاب رحمي با اعصاب شكمي درد هاي رحمي بااعصاب شكمي درد هاي رحمي به زير شكم منتقل مي شود. و به علت نزديكي محل انتشار اعصاب گردن رحم با اعصاب ناحيه پائين كمر و كف لگن ,  درد هاي گردن رحم بيشتر به صورت كمر درد  مي باشد.

وضعيت مناسب هنگام درد زايماني و وضع حمل:

در مرحله اول زايمان كه انقباضات رحمي شروع شده و به تدريج گردن رحم آماده باز شدن مي شود. حفظ وضعيت ايستاده مي تواند به انقباضات رحمي و رانش جنين به سمت پائين كمك كند چرا كه به علت جاذبه وزن جنين به طرف پائين فشار وارد مي كند و لذا مي تواند مراحل بعدي  زايمان تسهیل  ايجاد كند . با توجه به اين مقدمه   به فرد توصيه مي شود كه در بين انقباضات رحمي قدم بزند و در حين انقباضات و شروع درد جايي را گرفته و به طرف جلو تكيه كند و البته همراه با اين اقدامات بايستي از تكنيك هاي ريلا   كسيشن استفاده كند.

در مرحله دوم زايمان كه مرحله خروج جنين است  بهترين وضعيت Dorsal Lythotomy Position  است كه شبيه وضعيت نیمه چمباتمه در حالت به پشت خوابيده مي باشد. به طوري كه پاها کاملا  از يكديگر باز باشد. جهت ايجاد وضعيت مناسب تخت هاي مخصوص زايمان كه داراي ركاب هايي در طرفين تخت است به كار مي رود و ساق هاي بيمار روي اين ركاب هاست. در موارد نادري بر اثر فشار زياد قسمت فوقاني خارجي ساق پا به ركاب تخت ,  عصب پرونئال در محل عبور خود به دور گردن  فیبولا دچار صدمه شده و Dropfoot  ايجاد مي شود كه به راحتي مي توان با قرار دادن  پد کافی  روي ركاب و آگاهي دادن به فرد به منظور اجتناب از فشار وارد كردن به ركاب از بروز اين مشكل ممانعت ايجاد كرد.

اشتراک گذاری مطلب

راهنما

در این سایت شما به اطلاعات متنوعی در رابطه با پرستاری، مهارتها و علوم مرتبط با آن و نیز مطالب مرتبط با ارتقاء سلامت و بهداشت دست خواهید یافت. سوالات و نیازهای پرستاری خود را با ما درمیان بگذارید.

درباره irannurse.ir admin :

12 − 9 =

معادله امنیتی را وارد کنید: * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است - طراحی شده توسط پارس تمز

با خرید از فروشگاه سایت ضمن دریافت فایل های متنوع آموزشی به جمع هزاران حامی سایت پرستاران توانمند ایران بپیوندید رد کردن