داخلیفوریتهای پزشکیهوشبریويژه

سندرم دیسترس تنفسی بالغین ( ARDS )

سندرم دیسترس تنفسی بالعین  مجموعه ای از نشانه ها و علایم بالینی است که با کاهش پیشرونده محتوای اکسیژن خون سرخرگی بدنبال بیماری یا صدمه مهم مشخص می گردد . مبتلایان به این سندرم معمولاً به تهویه مکانیکی با فشاری بالاتر از فشار طبیعی راههای هوایی احتیاج دارند .
عوامل گوناگونی در بروز سندرم دیسترس تنفسی بالغین دخالت دارند که از جمله آنها می توان صدمه مستقیم به ریه ها مثل استنشاق دود یا صدمات غیر مستقیم بدن ( مثل شوک)‌ را  نام برد .

عوامل موثر در پیدایش سندرم زجر تنفسی بالغین :

– آسپیراسیون ( ترشحات معدی ، غرق شدن در آب ، هیدرو کربنها )
–  مصرف بیش از حد داروها
– اختلالات خونی ( اختلال انعقادی منتشر داخل عروقی ، ترانسفیوژن با حجم زیاد ، بای پس قلبی – ریوی )
– استنشاق طولانی غلظت های زیاد  O2 ، دود یا مواد سوزاننده
– عفونتهای موضعی ( پنومونی باکتریال ، قارچی ، ویروسی )
– اختلالات متابولیک ( پانکراتیت – اورمی )
– شوک به هر علتی که باشد.
– تروما (شکستگی های متعدد ، کانتیوژن ریه ،  ضربه سر )
– جراحی های بزرگ ، آمبولی چربی یا هوا ، عفونت های سیستمیک
میزان مرگ و میر در این سندرم بین ۵۰ تا ۶۰ درصد است . زمانی که بتوان علت را مشخص کرد و درمان به موقع و همه جانبه را به مرحله اجرا گذاشت ممکنست میزان مرگ و میر تا حدودی کمتر بشود . ( بخصوص در صورت استفاده از فشار مثبت در انتهای بازدم )

معیارهای تشخیصی

نارسایی حاد تنفسی
انفیلتراسیون های دو طرفه ریه
هایپوکسمی فشار سهمی اکسیژن سرخرگی کمتر از ۵۰ تا ۶۰ میلی متر جیوه و  فشار وج مویرگی ریه بیشتر از    ۱۸mmHg

مراقبت و درمان

شامل موارد زیر است :
–    شناسایی و درمان علت
–    برقراری تهویه کافی
–    حمایت گردش خون
–    درمان کافی با مایعات
–    حمایت تغذیه ای
شناسایی و درمان به موقع علت این سندرم اهمیت زیاد دارد . بیمار در ابتدا ممکنست فقط به اکسیژن احتیاج داشته باشد . با پیشرفت بیماری ، از لوله تراشه و تهویه مکانیکی استفاده می شود . غلظت O2و دستگاه تهویه مکانیکی بر اساس وضعیت بیمار تنظیم می شود . فشار مثبت در انتهای بازدم یکی از اجزای اساسی درمان برای سندرم دیسترس تنفسی بالعین می باشد که باعث افزایش ظرفیت باقیمانده عملی و جلوگیری از کلاپس آلوئولها یا بازگشت دادن کلاپس می گردد و در نتیجه اکسیژناسیون سرخرگی را بهبود می بخشد .
اختلال تعادل بین تهویه و پرفیوژن با کمک فشار مثبت در انتهای بازدم کمتر می شود . با استفاده از این روش می توان فراکسیون O2 در هوای دمی را کاهش داد .
هایپوتانسیون سیستمیک در مبتلایان به این سندرم چندان غیر شایع نیست و علت آن در اغلب موارد کاهش حجم خون ثانوی به نشت مایع به داخل فضاهای بینابینی است . بنابراین کاهش حجم خون را باید به دقت تحت درمان قرار داد .حفظ تعادل مایعات بدون تحمل بیش بار حجمی در این گونه بیماران کار مشکلی است . برای این منظور باید از محلولهای کریستالوئید داخل سیاهرگی استفاده و وضعیت ریه را به دقت کنترل کرد .
در مواردی بایستی از داروهای تقویت کننده انقباضی یا داروهای تنگ کننده رگهای خونی استفاده شود . برای کنترل وضعیت مایعات بیمار می توان از کاتتر سوان گنز استفاده کرد .
استفاده از کورتیکوستروئیدها برای درمان مبتلایان به سندرم دیسترس تنفسی بالغین مورد قبول همگان نیست . عده بیشتری معتقدند مصرف این داروها باعث بدتر شدن وضعیت دستگاه تنفس و اضافه شدن عفونت می شود
تغذیه کافی در مبتلایان به سندرم دیسترس تنفسی بالغین اهمیت حیاتی دارد . این بیماران برای تامین نیازمندیهای تغذیه ای خود به ۳۵ تا ۴۵ کیلوکالری به ازای هر کیلوگرم وزن بدن انرژی در شبانه روز احتیاج دارند . برای این منظور روش تغذیه روده ای مناسب تر است ولی می توان از روش تغذیه کامل پارنترال نیز استفاده کرد .

اقدامات پرستاری

بیمار مبتلا به نارسایی حاد تنفسی به مراقبتهای بسیار دقیق پرستاری احتیاج دارد زیرا وضعیت بالینی وی ممکنست به سرعت به حالت خطرناک و مهلک تبدیل شود. اغلب اقدامات درمانی ویژه تنفسی ( شامل تحویل اکسیژن ، درمان با دستگاه بخور ، فیزیوتراپی قفسه سینه ، لوله گذاری تراشه یا تراکئوستومی ، ساکشن ترشحات راه هوایی ، مراقبت از تراکئوستومی مراقبت و کنترل تهویه مکانیکی ) در این بیماران مورد استفاده قرار می گیرند.
برای ارزیابی کفایت درمان باید وضعیت بیمار را مراتب و در فواصل کوتاه بررسی کرد . پرستار علاوه بر اجرای برنامه مراقبت طبی بایستی به سایر نیازمندیهای بیمار نیز توجه داشته باشد . اگر بیمار به دستگاه تهویه مکانیکی متصل باشد او را در وضعیتFowler  یا Semi fowler  قرار می دهیم تا حداکثر حرکات انبساط و انقباض قفسه سینه انجام شود . بیمار را در راحت ترین وضعیت ممکن قرار می دهیم و با استفاده از بالش ، پتو یا میزهای روی تخت از او حمایت می کنیم به شرطی که بیمار محدودیت دریافت مایعات نداشته باشد ، برای جبران و اصلاح مایعات از دست رفته در جریان تنفس سریع و برای رقیق کردن ترشحات موجود در راه های هوایی او را به نوشیدن مایعات بیشتر تشویق می کنیم .
بیمار به دلیل هایپوکسی و تنگی نفس ممکنست به شدت مضطرب باشد. پرستار باید درباره توانایی ها و توجه گروه مراقبت بهداشتی به بیمار اطمینان بدهد ، اقدامات مختلف را برای او تشریح کند و خدمات خود را به شکلی صمیمی و دوستانه به بیمار ارائه بدهد و کم کردن اضطراب بیمار بسیار مهم است ، زیرا این حالت باعث افزایش مصرف O2 و مانع استراحت بیمار می گردد . استراحت در حفظ انرژی و  O2 بنابراین کم کردن مصرف بیمورد O2 حائز اهمیت فراوان می باشد .
روش فشار مثبت در پایان بازدم دارای خصوصیات منحصر به فردی است. فشار مثبت در پایان بازدم شکلی غیر عادی از تنفس است که بیمار به ان آشنایی ندارد . بیمار را نسبت به وضعیت او دلگرمی می دهیم و از او  می خواهیم با دستگاه تهویه مرتب کارکند . در صورت وجود مقاومت برای رسیدن به فشار مثبت مورد نظر در پایان بازدم می توان از پانکورونیوم یا دیگر داروهای مسدود کننده ها عصبی – عظلانی استفاده کرد . در این حالت بیمار قدرت حرکتی خود را از دست می دهد، ولی احساس او حفظ می شود . بیمار فلج است و نمی تواند نفس بکشد ، صحبت کند یا پلکهایش را باز و بسته کند . پرستار باید مطمئن باشد که بیمار بعد از دریافت داروهای فوق به هیچ عنوان از دستگاه تهویه جدا نشود . داروهای مسدود کننده عصبی – عضلانی با فلج کردن عضلات تنفسی ، مقاومت بیمار را در برابر دستگاه تهویه و فشار مثبت انتهای بازدمی از بین می برند . به این معنی که اگر بیمار از ونتیلاتور جدا شود قادر به تنفس نخواهد بود ، بنابراین پرستار باید از کنترل بیمار در تمام لحظات مطمئن باشد . زمان جداشدن بیمار از ونتیلاتور برای ساکشن یا بررسیهای مختلف بسیار کوتاه باشد . این بیماران ممکنست دچار درد و ناراحتی باشند ولی نمی توانند ان را با پرستار یا دیگران در میان بگذارند . بیمار به ظاهر هوشیاری ندارد ولی می تواند بشنود در این حالت به بیمار اطمینان می دهیم که وضعیت او ناشی از مصرف داروهاست و در مدتی کوتاه بر طرف خواهد شد . پرستار باید وضعیت بیمار را بررسی کند و او را در راحت ترین پوزیشن ممکن قرار دهد و با او ، ولی نه در باره او با بیمار صحبت کند . چون بیمار قادر به باز و بسته کردن پلک های خود نیست برای جلوگیری از خراشیدگیهای قرنیه لازم است  مراقبت از چشم ها با دقت انجام شوند .

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن