اتاق عملاطفال و نوزادانزنان و زايمانفوریتهای پزشکیمامائیهوشبریويژه

راهنمای بالینی اکسیژن درمانی در نوزادان

اکسیژن دارویی است که مانند سایر داروها دارای فواید و عوارضی می باشد و تجویز آن باید با دقت و توجه به فواید و مضرات آن صورت گیرد.

نوزادی که تنفس و ضربان قلب طبیعی (بیشتراز۱۰۰) دارد اما سیانوتیک است، برای اکسیژن درمانی کاندید می گردد.

موارد مصرف اکسیژن:

  • سیانوز مرکزی
  • وقتی فشار اکسیژن خون شریانی( PaO۲)کمتر از ۵۰ میلی متر جیوه باشد (ارزیابی گازهای خون شریانی)
  • وقتی اشباع اکسیژن خون شریانی (O۲ Satu) کمتر از ۸۶% باشد (پالس اکسیمتری)
  • وقتی نوزاد نیاز به احیاء داشته باشد

لوازم و تجهیزات مورد نیاز:

  1. منبع اکسیژن (کپسول اکسیژن یا اکسیژن مرکزی)
  2. مانومتراکسیژن (فلومتر)
  3. پالس اکسیمتری
  4. اوکسی هود یا سوند اکسیژن وکانولای بینی

هدف اکسیژن درمانی:

  • سن نوزاد کمتر از ۳۲ هفته: O۲ Satu باید درمحدوده ۹۲% – ۸۷% نگه داشته شود.
  • سن نوزادبیشتراز ۳۲ هفته : O۲ Satu باید درمحدوده ۹۴% – ۹۰% نگه داشته شود .

توجه : نوزاد باید الزاماً توسط پالس اکسی متری (ترجیحاً ماسیمو) مونیتور مداوم شود.

روش تجویز اکسیژن:

  1. میزان فلوی اکسیژن را در هود اکسیژن ۵ الی ۱۰ لیتر در دقیقه، در کانولای بینی ۱ الی ۲ لیتر در دقیقه تنظیم کنید
  2. اشباع اکسیژن هموگلوبین را مداوم با (پالس اکسیمتری)مونیتور کنید
  3. غلظت اکسیژن را در خون نوزاد را  بر اساس شرایط بالینی (نمره تنفسی) اندازه  گیری کنید (ABG)

NICU

کنترل اکسیژن درمانی نوزاد:

  1. هر ۱ الی ۳ ساعت نمره تنفسی و FiO2 را اندازه گیری کرده و در پرونده نوزاد ثبت شود.
  2. در صورتی که نیاز به اکسیژن (FIO2) بیشتر از ۲۰ درصد افزایش یابد نوزاد ارزیابی مجدد شده و ABG گرفته شود
  3. در صورتی که نیاز به اکسیژن (FIO2) بیشتر از ۴۰ درصد افزایش یابد نوزاد ارزیابی مجدد شده و علاوه بر ABG، CXR نیز گرفته شود.
  4. بر اساس درصد اشباع اکسیژن شریانی ابتدا فلوی اکسیژن را در هود اکسیژن به ۵ لیتر در دقیقه کاهش داده و سپس FIO2 را تا ۲۲ درصد کاهش داد.
  5. یک سیستم پیگیری نوزادانی که اکسیژن دریافت می کنند از نظر رتینوپاتی نارسی تهیه شده و بدقت اجرا گردد. توصیه های فعلی مبنی بر آن است که معاینه چشم در زمان ۴ هفته پس از تولد یا ۳۱ هفته ( تا حداکثر ۳۲ هفته) پس از قاعدگی مادر انجام گیرد. بهتر است اولین معاینه قبل از ترخیص از بیمارستان باشد.
  • برای کلیه نوزادان با سن داخل رحمی کمتر یا مساوی ۳۲ هفته
  • وزن هنگام تولد کمتر یا مساوی ۱۵۰۰ گرم
  • و برای نوزادان پر خطر در صورت :
    • سن داخل رحمی بالاتر از ۳۳ هفته
    • وزن هنگام تولد۲۰۰۰-۱۵۰۰ گرم

مراحل انجام اکسیژن درمانی در نوزادان:

  • نوزادی را که تنفس و ضربان قلب طبیعی (بیشتراز۱۰۰) دارد اما سیانوتیک است، برای اکسیژن درمانی آماده کنید.
  • در نوزادان ترم از اکسیژن ۱۰۰درصد به میزان حداقل ۵ لیتر در دقیقه وحداکثر۱۰ لیتر در دقیقه استفاده کنید.
  • در نوزادان نارس از غلظت های پائین تر اکسیژن و با مانیتورینگ توسط پالس اکسی متر، استفاده کنید.
  • از بگ بیهوشی ،دستگاه احیا، تی پیس ،ماسک یا قراردادن دست به صورت فنجانی دراطراف لوله اکسیژن و گرفتن آن درمقابل دهان نوزاد برای تجویز اکسیژن آزاد استفاده کنید.
  • خروجی اکسیژن را در نزدیک ترین فاصله با صورت نوزاد قرار دهید.
  • در صورت استفاده طولانی مدت اکسیژن از پالس اکسی متر استفاده کنید (برای دوره کوتاه مصرف اکسیژن درعملیات احیاء، نیاز به گرم و مرطوب کردن اکسیژن نیست).
  • در صورت محو سیانوز اکسیژن را بتدریج قطع کنید و نوزاد را برای مراقبت در بخش تحت نظر آماده کنید.
  • در صورت برطرف نشدن سیانوز در پی تجویز مؤثر جریان آزاد اکسیژن ،تهویه با فشارمثبت را آغاز کنید.
برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

با خرید از فروشگاه سایت و معرفی به دیگران به جمع بیش از پنج هزار حامی سایت بپیوندید. رد کردن

بستن